Kur nuk kishin shkolle aspak.
……..
At Daniel t’denuan Ty.
…….
Me ndere donte te jetonte.
…..
Kunder komunizmit ishte….
Frike ata kurre…. nuk i kishte
S’konkuronin dot me ne.
……..
Nuk…. me duhet asgje tjeter
Vetem Krishtin….. t’kishim rrotull…!!
….
Gj. Dajani …….qershor ..2005
“””””””””””””””””””””””””””””””
Ne Zadrimë tre djem t’ri,
Aty Zoti i kishte fale,
Rriteshim për bukuri,
Diktatura n’rrugën i ndale.
Kishin nje shoqeri t’sinqerte,
Kohen s’bashku e kalonin,
Bënin shume biseda t’ndryshme,
Qeverine kurrë nuk e donin.
Unë, Petriti edhe Deda,
Dite të qeta po kalojme,
Kur papritmas policija,
N’vend Petritin arrestojne.
Per artatisje akuzohet,
Asnjëherë n’mend si ka shku,
N’gjygj çdo ditë fort torturohet,
Shok’t e tij per me tregu.
N’gjygj kalonte shume tortura,
Per t’pranu improvizimet,
Une e Deda ishim t’lire,
Por n’trup kishim dritherimet.
U denua pesmbedhjet vjet,
Ai per ne nuk tha nje fjale.
Frika n’trup na kishte hy,
Së torturat t’bajne me fole.
Presion t’madh m’bante Partia,
Pse shoqrohesha me Petritin,
Ne gjithmone në kohë të lire,
Të tre së bashku gjithnje rrinim!
Doli shendosh erdh tek familja,
Ku e priten gjithe gezim,
Në mes tyre eshte i lumtur,
Per rreth vehtes ka shoqerine,
Unë Petriti edhe Deda,
Të tre t’lumtur sot jetojme,
Dhe pse jemi të shperndare,
At’ shoqeri kurre së harrojmë.