URIME DITA E ALFABETIT
(114 vite drite)
( Fishta * Mjeda )
Përmbi za qi l’shon bylbyli
Gjuha shqipe m’shungullon
Përmbi erë qi nep zymyli
Pa da zemrën m’a ngushllon
*
Porsi kanga e zogut t’veres
Qi vallzon n’blerim t’prillit
Porsi i ambli fllad i eres
Qi lmon gjit e trandofillit
Por si vala e bregut detit
Porsi gjama e rrfes shgjetare
Porsi ushtima e nji termetit
Njashtu a gjuha e jonë shqiptare
Ah po e ambel fjalë e sajë
Porsi gjumi m’nji kerthi
Porsi drita plot uzdajë
Porsi gazi i pamashtri
*
Nder komb’ tjera nder dhena tjera
Ku e shkoj jetën tash sa mot
Veç për ty m’rreh zemra e mjera
E prej mallit derdhi lot
*
Pra mallkue njaj bir shqiptari
Qi ket gjuhë të perendisë
Trashigim qe na e la i pari
Trashigim s’i a len ai fmis
Edhe atij i u thaftë po goja
Qi e përbuzë ketë gjuhë hyjnore
Qi n’gjuhë t’huej,kur s’asht nevoja
Flet e t’ veten len mbas dore
*
Geg e Toskë, Malci Jallia
Jan nji komb m’u da s’duron
Fund e maje nji a Shqypnia
E nji gjuhë t’gjith na bashkon
“””””””””””””””””””””””””””””””
Në vend të përkujtimit për poetët Adem Zaplluzha e Sami Sherifi
Vallë, pse po ikun poetët !
Në këto ditë të vështira,
Jetën që e bëjmë,
Po ikun poetët shpejt nga kjo jetë
Ajo që po dhembë, fare pa u përshëndetë,
Mos vallë janë mërzitur poetët prej kësaj jete ,
Në heshtje po nisen rrugës për amshim,
Vargjet po ua lënë zogjëve për kujtim,
Me këtë pandemi që përballet vendi,
Ndoshta janë merzitur prej jetës plotë halle,
Mos vallë po i lutën Zotit të gjithësisë,
Te lënë në heshtje trupin në këtë tokë
Në heshtje të ju shkoj shpirti diku lart në qiell,
Pse kështu u ndave poet Adem Zaplluzha,
Pse kështu ike nga jeta poet Sami Sherifi,
Vallë , pse po ikun poetët në këtë muaj nëntor,
Nepër manifestime kur vargje deklamojm,
Për Krujën e Vlorën dhe Prekazin tonë,
Pse, pse, pse,… po na lënë poetët,
Neve që ju kemi njohur vështirë të pajtohemi,
Gjurmët e jetës suaj prapa ju kanë mbetur,
Ti lexojnë lexuesit vargjet tuaja jete,
Juve nuk keni vdekur shokët e mi të penës,
Vetëm keni ndrru jetën ikët në nji botë tjetër.
I lehtë ju qoftë dheu i tokës t,Shqipnis
Për jetë do të kujtoheni o ju shokët e mi
Pushoni të qetë në atë dhe flori,
Vargjet që ua keni lënë zogjëve amanet
Do të recitohen nga brezi në brezë…
