Tipi „kontrapedal“.
(miniportret)
Tipi kontrapedal mendohet njeriu kryeneç, dogmatik, fanatik, injorant, i vetmbyllur. Në gjuhën popullore mendohet tipi mushkë, kokëshkëmb, kalë karroce, që nuk han pykë. Eshtë i kundërt me tipin e hapur, konstruktiv, komunikues, modern.
Ky tip, gjendet jo vetëm tek njerëzit e paditur, të pashkolluar. Në një masë shumë të madhe, gjendet edhe tek njerëzit e shkolluar, universitar, madje edhe tek ata me grada shkencore.
Ndërkohë që tipi i hapur tregon dhe përkrahë ide të reja, mendime përparimtare, ngrohtësi shpirtërore, tipi kontrapedal tregohet i mbyllur, refuzues, injorues, paragjykues, mendje dhe shpirtngrir.
Tipi kontrapedal, është i rrënjëzuar thellë në zakonet dhe traditat e veta. Në asnjë rast dhe, me asnjë çmim, nuk i braktisë ato. Eshtë i mbyllur për gjithçka që nuk shkon me botën e tij.
Midis të resë dhe të vjetrës, ai zgjedh të vjetrën, botën e vet. Midis ligjit dhe kanunit, ai zgjedh kanunin. Midis tavolinës për bisedime dhe llogores, ai zgjedh llogoren. Eshtë i verbër para shanseve dhe perspektivës, për ndryshim.
Hiqet shurdhmemec në informacionet bashkëkohore. Asgjë nuk i intereson jashtë kafkës së tij. E mendon veten aksi i botës, i mençurisë, diturisë, kulturës, patriotizmit. Ai mendon se është lindur vetëm për të transmetuar, jo për të dëgjuar dhe mësuar.
Ndjehet i fyer dhe, bëhet shumë agresiv, nëse të tjerët i kondërshtojnë apo, injorojnë idetë e tij. Ai njeh vetëm miq dhe armiq. Të mesëm nuk ka. Kundështarët e ideve të tij, ai, i deklaron menjiherë armiq.
Ky tip, e ka shumë të zhvilluar aftësinë e vetmaskimit. Nëse, regjimi apo, rrethanat nuk ia mundësojnë pasionet e tij, ai hesht, madje, hiqet bashkëkohor dhe, militant i flakët, i regjimit dhe kohës.
Karakterizohet nga çrregullime shumë të forta psiqike dhe të personalitetit, në shumë raste, nga të dya bashkë. Nuk ka ndjenja, ka vetëm pasione. Nëse bëhet i plotpushtetshëm, vetëm me revolucion mund të rrëzohet nga “kali”.
“””””””””””””””””””
Të “çmendurit” tonë dhe Dumani
Në regjimin demokratik, ku sundon Shteti i së Drejtës, të çmendurit, mjekohen dhe, të rrezikshmit, mbyllen në çmendi.
Në regjimin tonë anarshisto- Lumpenkomunist, të çmendurit, bëhen politikanë, mbushin Foltoret dhe Kuvendin. Ata qeverisin vendin, të shendoshët mjekohen. Për tri dekada, Foltoret dhe Kuvendi, janë koka e krimit të organizuar dhe korrupsionit. Çfarë mund të bëjë Dumani!? Do të mund t’ia heq popullit qafe këta të “çmendur”? Vështirë e ka. Po populli, do t’a ndihmojë Dumanin!? Ah, populli i shkretë, është përçar, copa-copa, sipas ngjyrave politike. Një pjesë e madhe, jo vetëm që është pajtuar me të keqen por, edhe e ka pranuar atë.
