Lamtumir Selim Alljbeu , profesor dhe si ish ushtarake i marines detare , lamtumir komandat , lamtumir kursheriri ton i shtrënjt goj ëmbël, i pa lodhuri humani me zemër madhe dhe të bardh si kristali .
Nuk po e besoj dot
Sesi ike kaq pa pritur
Mesova lajmin nga vajza jote
Nuk e prisja këtë iajm të hidhur
Ja dhe vdekja s” paska radh
S”beka mik asnjeri
Sado të jesh zemër bardh
S”pyetka as për mosh si njeri
Lamtumir Selim Vëllaj
U prefsh në paqe o njeri
Sepse nuk paska qën e thën
Të takoheshim në të dy
Me premtove për librin me poezi
Se do të ma sillje kete behar
Po nuk paska qën e thën
Të ishim çmallur se kishim shum pa takuar
E” h bot enigem paska qën
Lajkatare , mashtruse, dhe hileqare
Nje bot pa ja ditur fundin
Nje bot ngazëlluse po kalimtare
Nuk gjej dot fjal në këto çaste
Sesi po ndjej një boshllëk
Sepse akoma s’me besohet
Që u largove nga njerzit tënt
Ngushëllime nga thellësia e shpirtit
U prefsh në paqe Selim
Uraten tju kesh len femijeve
Sepse ti prap midis tyre do të jesh si yll .
Nje kronologji të shkurter për familjen e madhe të Selimit .
Babaj Salimit ishte partizan i luftes Nacjonal çlirimtare i brigades se 5 .
Mbas lufte krijoi familje dhe linden dhe rriten 9 femij 7 djem dhe dy vajza , te gjith të shkolluar nga arsm i mesem deri me universitet.
Aliu madhi , pas tij Agroni që u shkollua dhe punoj fillimisht në uzinen mekanike në Polican e me pas në metarlugjikun e Elbasanit , pas tij vin Selimi , Shkëlqimi Usufi , Halimi , dhe Adriatiku , kater të veshur si oficera të ushtris Shqiptare në specjalitete të ndryshëme,
Selimi se pari mbaroj për mesues pas pak kohesh ju kerkua të ishte pjes e ushtris popullore ku pasi mbaroj dhe shkollen ushtarake filloj punen si oficer marine e me pas shkall shkall arriti të ishte komandant Anije dhe mëse fundi komandat i flote në marinen e Lezhes .
Pas viteve 90 Selimi si gjith të tjeret i shkuan fëmijët në emigracjon , dhe vet Selimi me von se bashku me bashkeshorte Lavdijen ju bashkuan femijeve në Itali , ku të dy si mesues të Shkelqyer që rriten fëmijët e tyre me atdhe dashurin , vazhduan të rritnin niperit dhe mbesat e tyre me ndjenjen e madhe siç i karakterizonte dashuria për kombin me ndjenjen patriotike atdhetare , po kjo sëmundje e kovit nuk e la që Selimi të rronte dhe të gezonte nga niper e mbesa vdekja e tij e prarakoshëme na brengosi të gjitheve , ngushëllime familjareve miqeve dhe të gjith shokeve që e kan njohur Selimin.
“”””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””
Artistët e mëdhenj nuk vdesin kurrë , kur e kam dëgjuar nga afër një kaba me violinë nga i madhi Hetem Qerimi , kur violina e tij qante nga gishtat e një mjeshtri , më jan mbushur syt me lot , kur më tha se ja kishte kushtuar Çamëris atë kaba me të qar .
Sa shum plag ka ky kombi ton , po aq dhe artist të mëdhenj kemi që kurr nuk u lodhën për të nxjer në pah historitë e kombit ton .
Mos harroni a’snjëher nga vini kudo të ini bashkëatdhetar , ju uroj njëbrëmje të bukur me mjeshtrin e madh Hetem Qerimi ……
“”””””””””””””””””””””””””””””””””””””””
Jeta dhe njerëzia ?…
Jeta nuk është errësirë
Po ç’do hedhës do të presësh
Jeta është gjithmon sfid
Varet se ç’rrugë do të zgjedhësh
Jeta është kaq e shtrënjtë
Me të nuk bëhet pazar
Mos u zhytë kurrë në llumbë
Që të jeshë i nderuar
Për ç’do këndë jeta është rrugë
Nuk është kurrë Sheqer e Mjaltë
Po është sfidë për t’a sfiduar
Duke ndëjtur kryelartë
Herë bije herë ngrihesh
Asnjë herë mos rri i ngratë
Dhe në bije prapë ngrihu
Sepse s’ është e barabartë
Ca të duan e ca të shajnë
Sepse kështu e ka jeta
Po ti zgjidhë rrugën tënde
Se kushë është e vërteta
Mos shpreso nga të tjerë
Mos prano të jesh servil
S’mbahet jeta me lëmosh
Mos u merë me debil
