TË LIDHUR BASHKË
Derisa sytë tanë ta kenë shkëlqimin,
Dhe dritën që kurrë nuk prëndon,
Të ëmbël do ta mbajmë përqafimin,
Se zemra e dashuruar veç gufon.
Do rëndim te dy lidhur dorëpërdore,
Me vrapin lëndinë më lëndinë,
Rrethuar me trëndafila e lule bore,
Do ta mbajmë të freskët dashurinë.
Do flasim, qeshim e do vallëzojmë,
Siç bëjnë artistët në skenë,
Dhe këngët që ne do këndojmë,
Do hapen, jehojnë e marrin dhenë.
Dhe vrapi ynë kurrë s’ do të ndalet,
Siç rëndin shpendët në fluturim,
Bashkë do kapërcejmë fushat e malet,
Dhe detet e oqeanet e pambarim.
Gjithmonë të lidhur si trup i pandarë,
Me guximin e shpresën tek Perëndia,
Me dallgët e jetës do vihemi në garë,
Se fitimtare do na nxjerrë dashuria.
Si pulbardhat do fluturojmë përmbi valë,
Që ndjellin kohë të mirë e tregojnë bregun,
Dhe mengjeset kur gjumi të na dalë,
Ëndrrave tona do ua hapin shtegun.
Isuf Sokoli
Data 17 shtator 2026.
“””””””””””””””””””””
Mirënjohje të thellë Antologjisë ndërkombëtare poetike “ALL TOGETHER “, Amerikë, Boston, me themeluesin e saj dhe Editor, Poetin dhe shkrimtarin e Shquar, Kujtim Hajdari dhe Kryeredaktor Dr.H.Blery,
për akordimin e kësaj Çertifikate vlerësuese
Nder, privilegj dhe obligim për mua, në rrugëtimin tim të pandalshëm poetik.
Falënderime të panumërta dhe respekte pafundësisht!
Isuf Sokoli
Bolzano: Data 12 shtator 2026.
FALËNDERIM
Të dashur miq dhe lexues!
Falënderoj thellësisht nga zemra, për dedikimin madhështor me vlerësimin e lartë e hyjnor, (Ku komentohen 12 nga librat e mi), Mikun e çmuar, Redaktorin e përkushtuar, të palodhur e fisnik të të gjithë krijimtarisë time, Poetin dhe shkrimtarin e Shquar, Profesor Ndue Dragusha!
Nder i madh, privilegj, obligim, burim frymëzimi dhe dritë jeshile për mua, për të ecur vazhdimisht përpara në rrugëtimin tim të pandalshëm poetik!
Mirënjohje pa kufij, nderime dhe respekte pafundësisht!
Isuf Sokoli
Bolzano: Data 7 shtator 2026.
HIMN
PËR POETIN ISUF SOKOLI
-Në respekt të POETIT dhe NJERIUT, Isuf Sokoli-
Në Shëngjin u ndez si një flakë hyjnore,
Një djalë me shpirt si Promete i lirë,
Nga natyra e fshatit mori bukuritë përrallore,
Në zemër mbajti mallin për njerëzit e tij të mirë.
Në gjuhën e lindur e në të huajat foli,
Si Orfeu që kitarën ia rrëfente qiellit,
Kinezçën mësoi, zemrën e hapur solli,
Në udhë të largëta u vëllazërua me dritën e diellit.
Me rrudha planeti, me plagë demokracie,
Ai shkroi si një Homer i mallit të mërgimtarit.
Në vargjet e tij u derdhën lotë malli e magjie,
Si nimfa që qan pranë burimit të lahutarit.
Në librat e tij frymojnë stinët e jetës,
365 dritare hapen mbi të madhen botë,
Si Odise që endet me shpresë të vërtetës,
Ai rikthehet në fjalë, të shuajë çdo lot.
Kasollja e thjeshtë, tempull i kujtesës,
Sytë e mendjes, orakuj të shpirtit,
Nëna në vetmi, Perëndeshë e heshtjes,
Rruga poetike, një udhë drejt amshimit.
Ëngjëj me bluza të bardha ia ruajnë frymën,
Lëndina e dashurisë lulëzon në varg,
Zemrat i kthehen në yje që shënojnë udhën,
Babai me Perëndinë ngjitet më lart.
Kështu rri Isufi, poet i përmalluar,
Si Feniksi që ringjallet mbi hirin e tij.
Në Bolzano shkruan, por me Shëngjinin dashuruar,
Erdhi si legjendë, dhe ndrin si diell i ri.
Vedi meno
