Nuk është e vështirë të sjellësh ” fundin”
. Është e vështirë të rrosh pas t’i .
Vijnë ca momente që më zhysin trurin.
Ku kokë e këmbë bie në nostalgji.
Sa herë heshtja më mbyt në orët e mia .
Mundohem të rri shumë larg.
Por sa do larg mundohem të rri.
Aty do të kthehen kujtimet prap .
Atëherë shtëpia ishte e mbushur plot .
Edhe orët kalonin për bukuri.
Zgjatem e zgjatem unë më shumë .
Asnjëherë nuk do kthehen më ato ditë.
“””””””””””””Nuk është e vështirë të sjellësh ” fundin”
. Është e vështirë të rrosh pas t’i .
Vijnë ca momente që më zhysin trurin.
Ku kokë e këmbë bie në nostalgji.
Sa herë heshtja më mbyt në orët e mia .
Mundohem të rri shumë larg.
Por sa do larg mundohem të rri.
Aty do të kthehen kujtimet prap .
Atëherë shtëpia ishte e mbushur plot .
Edhe orët kalonin për bukuri.
Zgjatem e zgjatem unë më shumë .
Asnjëherë nuk do kthehen më ato ditë.
“”””Koha e shkuar apo tani .
Sa herë jam endur në kohën e shkuar .
I kujtoj ato momente ..në to jam edhe unë.
Është e vërtetë për t’i harruar.
Më mirë ti kisha harruar gjithësesi.
Kurrë këtë jetë se kam kuptuar.
Më mirë atëherë , apo kjo tani.
Endem me orë të tëra ,
e orët humbin.
E bashkë me to humbas ,
shpeshherë edhe unë .
