Jeta eshte e veshtire, por lehtesimin ose veshtiresimin e saj e kemi ne ne dore.
Eshte bukur te jetosh.
Aishe Musta Alickaj
NDODH
Ndodh ne jete te luftosh I vetem,
Me shpirt te coptuar e te vrare,
Ngarkuar me hallet e jetes,
Te bera mullar.
Ndodh te zgjedhesh njeriun e gabuar
Dhe jeta te te kthehet ne ferr,
Te tallesh me jeten si e, i dashuruar,
Te gerdheshesh kur te shfaqesh ne dere.
Ndodh qe ora, te zgjas sa nje dite
Dhe pranvera dimer I acarte,
Ndodh qe jeta te duket sa nje vit,
Dhe meria dashuri e zjarrte.
Ndodh qe te duash dike me shpirte,
Dhe dikush te te doje ty me zemer,
Po ti shpirtit I thua prit
Dhe s’guxon t’i vendosesh emer.
Ndodh te jeshe I paster si ar,
Dhe te te nxijne katran me boje,
Ti zhgerrehesh ne mocale per tu lare,
E rri pa gjume pa pasur nevoje.
Ndodh me veten te grindesh e rrihesh,
Te nxjerresh nga varri kohen e tretur,
Dhe per cudi nuk do te bindesh
Te jetosh kohen e mbetur.
Ndodh qe njeriu, njerine te shpetoje,
Kur lekundet toka e behet kiameti
Po ne se te dua s’thua dot me goje,
Athere thoni, ka vdekur e,I shkreti.
Aishe Musta Alickaj.Athine.Tetor.2023
“””””””””””””
NE VLOREN E KUQE NE GROPE
Atje ku ke lindur ti,
Ka male te larte qe kuvendojne me rete
Dhe me pllajat e fushat bejne dashuri
Atje ku dhe fryn,bie shi, dhe dielli shpesh djeg.
Atje ku ke lindur ti
Lulja me e bukur e zallit, me eren e manushaqes,
Me ngjyren si syte e tu plot kaltersi,
Atje vazhdon te vegjetosh, mes luftes e paqes.
Atje ku ke lundur ti,
Kurre s’ka patur pazare burreria,
Atje ku dhe guret luftojne per liri
Dhe balta ndricon nga dashuria.
Atje ku dielli I Cikes magjiplote
Ta ngrohu gjoksin e bukur kryenec,
Atje ne Vloren e kuqe ne grope,
Atje ku puthet deti me det.
Ne Vloren e bute dhe te bukur
Por dhe te serte kur e ben tym e flake
E dua kur krahet me hap si flutur,
Se jemi nje sua e kemi nje gjak.
Ndaj u dashurova me ty, nga malli I perveluar
Me dashurine e virgjer si vet pafajsia
Shtruar bute- bute si lulet, mbi liqenet e Lures brekulluar
Ne shtratin e shpirtit tim malluar.
Ndaj do kthehem , ku ke lindur ti e lulezon
Do ti le mbrapa argetimet e dritave verbuse neper nate
Ne gjirin tend do them, je magjia qe me sheron,
Se ti gjete celsin qe kerkoja, me ngjyren e yjeve te arte.
Do kthehem, ne djall vafshin metropole
Ato qendra te zhurmeshme te medha
Si nderroj kurre me Sheshin e Flamurit
Ku hidhen romuze e behen shaka.
Po, do kthehem pa tjeter nje dite
Do ikij, do le mbrapa gjithcka
Ndaj te lutem zemer, dil e me prite
Dhe ne gjoksin tend te ngrohte me mba.
Aishe.M.Alickaj.
