Dërrasa dhe gozhda… (Fabul)
godiste një sqepar
me forcë të paparë
mbi një gozhdë
tëfutej sa më poshtë
ç’bënë kështu o e marrë
fletë dërrasa duke qarë
smë le gjak në damar
mos ke hak për të marë
unë nuk di as fisi im
të të kemi ndonjë borxh
ki pak mëshirë
të lutem moj gozhdë
ah moj dërrasë ti po më plas
se sheh mbi kokë
po shtie me forcë
një sqepar që nuk bënë mbas
filluan të dyja duke “qarë:
Ke të dëgjoje më parë
Nuk mund ti duroja
Por as mund ti pushoja
sqepari vazhdonte avazin
qëllonte pa pushim
gozhda shponte dërrasën
dëgjohej veç rënkim…
Agron Mema