Ajete Pavata

Në mëngjese të gëzuara,

Pritjesh të stërzgjatura,

Dielli u mbulua me re,

Netëve të trishta vargëzuar,

Natyra e bukur

U dhuron ngjyrë terri,

E shiu me lotin përzier,

Tokën dhe zemrën ujitin,

Dhimbja dhe errësira

Pika pukëllimi pikojnë,

Poeti mbyll dorëshkrimin,

Ku je koha ime, bërtet!

Përplas në mur kokën vret.

Nga libri –

“Fshehtësitë e heshtjes”