NJË GUR I BARDHË SI PLIS
(At Gjergj Fishtës)
NJË GUR I BARDHË SI PLIS
(At Gjergj Fishtës)
Në hyrje të fshatit Fishtë
Është kroi i Klishës së vjetër
Dhe një guri si plis i bardhë
Që e lidh tokën me qiellin
Dhe me mrekullinë hyjnore
Të Mrizit të Zanave…
Brenda këtij gurit të bardhë
Është thirrja e Lahutës së Malcisë
Dhe shpirti ynë – gjashtëqind vjet
Në luftë me barbarët –
Që na duan të leçitur e t’uritur
Rreth sofrës së përgjakur…
Guri i bardhë është drita e Mrizit të Zanave
Që n’emër t’atit e t’birit të shenjtë
Me zërin e At Gjergj Fishtës
Shqip e këndon himnin e ringjalljes
Për tokën plot me bar e lule
Dhe qiellin me rreze e zogj
Që fluturojnē e nuk bien kurrë
As kur ua prejnë flatrat.
Në hyrje të fshatit Fishtë
Është kroi i Klishës së vjetër
Dhe një guri si plis i bardhë
Që e lidh tokën me qiellin
Dhe me mrekullinë hyjnore
Të Mrizit të Zanave…
Brenda këtij gurit të bardhë
Është thirrja e Lahutës së Malcisë
Dhe shpirti ynë – gjashtëqind vjet
Në luftë me barbarët –
Që na duan të leçitur e t’uritur
Rreth sofrës së përgjakur…
Guri i bardhë është drita e Mrizit të Zanave
Që n’emër t’atit e t’birit të shenjtë
Me zërin e At Gjergj Fishtës
Shqip e këndon himnin e ringjalljes
Për tokën plot me bar e lule
Dhe qiellin me rreze e zogj
Që fluturojnē e nuk bien kurrë
As kur ua prejnë flatrat.
