LOTË S’KAM MË !
Dua të qajë, por lotë s’kam më asnjë pikë,
se malli e vuajtja mi shterroj sytë.
Kujtimet me ndjekin pas çdo ditë
e ëndrrat ngadalë, janë gati tu u fikë.
Dua të qajë,por lotë s’kam më asnjë pikë,
se vuajtja mi ngriu lotët në qerpikë.
Hapat i hedhë kudo me frikë
dhe se këpucët i kamë, të më t’mirës firmë.
Dua të qajë por lotë s’kam më asnjë pikë,
sytë u lodhën, nuk janë fabrikë.
Dua të besoj ,por kam frikë,
se mashtrimi është ulur në rrugë këmbëkryq.
Dua të shkrijë lotët në shpirtë,
por më janë sosur energjitë.
Vuajtja të ngrinë tretesh çdo ditë.!
Dua të qajë,por lotë s’kamë më asnjë pikë.
Albina Ceka autore
2022
Itali.
“”””””
VARGJE POEZIE!
U zgjua pena e poetëve herët,që me diellin në mengjes
dhe se në mes të natës me yje zbukuronte rreshtë.
Shpërndanë jetën në poezi,
pa dallim feje, rracë dhe etni.
Lindën vargjet e poezizë e i kënduan bukurisë.
I qëndisën me hanë e diellë
dhe kur i kenduan jetës së mjerë.
I veshën me zjarrin e vullkanit,
kur i kënduan dashurisë së vajzës e të djalit.
E ledhatuan me flladin e lehtë e freskuan shpirtat e nxehtë.
E qëndisën vargun me lulet n’pranverë
e me aromë ngjallën shpirtat e mjerë.
“”””””””””””””””””””””””””””
JEMI SHQIPTARË!
Derri n”hellë e peshku n’zgarë,
kështu festojmë, jemi shqiptarë.
Në ballkan ne jetojmë,
rakisë, venës s’ja përtojmë.
Fërlikun e pjek Zadrima.
N’malet tona,piqet flija.
Ujë në kroje rrjedh përditë ajri i pastër t’kënaq mushkëritë.
Jemi guzhinë me traditë.
Byrek pjekum ne përditë .
Bakllava me peta t’holla,
ç’na sheh syri, na ban dora.
