Dedikim! Sensibilizim!
Një Dipllomë shpirti, për ju personazhet heroike, në garën e jetës
në heshtje, në luftë me vdekjen.
Tetori, i Roztë muaj, i vjeshtës
gjethet, bien
pemët zhvishen, rënkojnë.
Bashkë me ta dhe këta shpirtra të heshtur, që me cancerin luftojnë…
Stolisur, me ngjyrën Rozë
ku bashkë me gjethet
dhe flokët e rëna, në ajër vallzojnë
bashkë me gjethet, kurorë duelesh komfirmojnë, gërshetojnë.
Ndërkohë, shpirtrat luftojnë, me kitaret canceroze…
Heronj të heshtur, atyre u thonë
heronj, që me vdekjen, çdo ditë luftojnë.
Koktej i kimiotherapisë trupin, venat u helmojnë..
dhe burrërisht, s’dorëzohen
kësaj viroze, i buzëqeshin
jeta, është më e shtrenjtë
se canceri thonë
s’duhet, ti mposht, ti nënshtron.
Heronj të heshtur mes dhimbjes, që therr kockat..
vetëm, një lot vetes ja lejojnë
vetëm një lot, që padashje rrjedh e i trradhëton
shpejt e fshijnë, se mos krenarine, jua përçmon.
E Rozta sensibilizuese i simbolizon.
Shpirtin në dritë, u shndëron…
Në dritën e jetës, dritën e shpresës,
mbi dhimbjen, therapinë kimike, mbi frikën dhe rënien e flokut, si gjethet e vjeshtës..
Dritë e fitores, mbi vdekjen..
Ku sytë e tyre , kërkojnë dritë
në sy mjekësh shpëtimtarë
Çorjentim, ndjenjash neglizhim ëndrrash, mendimesh…
Dhe mbi këtë kuçeder, nga ana tjetër
i hapin,penxheren jetës
të thithin, ajrin e lirë
oksigjenin e munguar
të shoqërojnë, me mënyrën e të menduarit pozitiv oreksit, për të shijuar jetën, diellin, bukurive natyrore, të saj pafund
me buzëqeshjen e tyre vezulluese
mendime pozitive
në pritje, të gjërave të bukura
çasteve, ëndrrave, që dëshirojnë.
Që shpresa dhe ëndrrat, të bëhen të pathyeshme
me buzëqeshje, të vërteta njerëzore
mbushur me gëzim, dashuri, ëndrra, shpresë e lumturi, për jetën……
Amijete Çollaku!
“”””””””””””””””””””
Një lajm i zi, sonte më tronditi
ehhh… mori dhe një jetë tjetër covidi
sms-in tek lexoj, syve s’po ju besoj
vëllai jon Islami, jetë ndërroj
këtë vdekje të parakohshme, sonte s’dua ta pranoj.
Si zogjt e korbit njerëzit shpërdarë,
në gjithë globin mërgimtarë
ndarë nga të afërm e familjarë
nga vëllezër e motra ndarë
s’dimë kush lind, kush vdes e kush është gjallë…
Dhe ty vëllai jonë, na e bëj hallall
Pak vonë, ngushëllimet po ti dërgoj në celular.
në pamundësi, për tu gjindur pranë
për të ngushëlluar familjen, fëmijët
një grusht dhe, me ta hedh mbi varr…
Se ti ishe shok dhe vëlla i veçantë
vërtet ishe i shkolluar, me dije e dituri, por mbi të gjitha, ishe NJERI.
NJERI, që çdo kujt i jepje ndihmë
pa i parë nga xhepi dhe me syrin politik.
Ishe në ide , në shpirt e në parime të pastra demokrat
me klas, karakter e kulturë intelektuale të lart .
Ne, u rritëm si vëllezër
lozëm, qeshëm e qamë bashkë .
Të varfër vërtet
dhe shpesh, me bukë that
bashkë e ndanim një kafshat, por dashurinë vëllazërore e kishim në shpirt e në gjak.
Ti ike para kohe në amshim vëlloi jonë,
por cilësitë e tua, vyrtitet , vlerat njerëzore, do të ngelen të paharruara në zemrat tona , si kujtim gjithmonë.
Qoftë dheu i lehtë , që të mbuloi.
Pushofsh në paqë dhe
Qofsh në parajsë Islam.
Ngushëllime familjes, vëllezërve dhe motrës .
(Me Respekt
Jeti ).
Amijete Çollaku!
“”””””””””””””””””””
Me ty, fluturoj mbi re!
