Te dashur miqë !
Sot doli nga shtypi libri im i katërtt
, i titulluar “ Dita kur dielli shkruante emrin tim mbi borë “
Përmbledhje poezish, copëza të shpirtit tim, që kam sjellur në dritë për shijën time dhe tuajën, besoj…
Punë kjo, të cilën e kam bërë ndër vite, për të shpalosur për ju botën time të mbrendshme dhe raportet e mija me botën që më rrethon.
Duke pasë në mendje faktin se lidhja krijues – lexues, është shumë e ngushtë, si ajri për jetën, a drita për lulën… jam munduar të shkrijë qenien time, në mënyrë që drita e saj të depërtoi thellë në shprtin e atyre që do lexojnë poezinë time dhe frymën e saj…
Dita e sotme, është e veçantë për mua, sepse më solli në dritë dhe një vepër të re, e cila prej sot mund të jetë në duartë tuaja, të dashur miqë e mike, si një befasi e bulur!
Lexim të këndshëm dhe përshëndetje, nga zemra !
Anita Hoxha
“”””””””””””””””
Poezi.
Te mbetesh njeri
Sa herë ne zemer fort ti je qelluar,
Emrin s’ta them njeri, po shkëmb
Sa herë në tokë ty te kanë rrëzuar,
Aq herë je ngritur, me shpirt në dhëmbë..!
Sa herë ti t’ardhmën ke shpresuar,
Më të bukur ditë të nesërme, se sot
Shekujsh je lodhur, tretur, dobësuar…
Pretë të ndryshoi, por cdo gjë e kotë
I fortë paske qëlluar, njësoj si hekur
Ti, i vetmi kuptim botës, që kur linde…
Të zhdukin duan, të duan të vdekur…
Por, ti mbi urrijtjen më lartë u ngjite !
Të vranë, njeri…nuk lanë gjë pa të bërë !
Rrugëve të hodhën ty, si të pa vlerë…
Po ti rilinde e rilinde, pa fund të tërë,
Botës, ti shpërndave breza të tjerë !
Ti mbete i gjallë, mbijetove për çudi,
Se ti je më i fortë se shkëmbë e hekur !
Kësaj kohe të egër dhe unë jam si ti,
Ringjallem, kur kujtojnë se kam vdekur !
