Festivali mbaroi, si në çdo vit shpërthejnë komentet negative, pozitive.
Unë, si poete i besoj intuitës së lexuesëve e dëgjuesëve…çka është e bukur, është e bukur e njerëzit e përceptojnë si të bukur !
Ç’farë nuk vlen, nuk vlen…nuk mund t’i detyrojmë ta pranojnë si diçka të bukur.
Më pëlqeu zëri brilant i Albina Kelmendit, edhe pse teksti ishte pa ndonnjë mesazh, kushedi se çfarë…
Sa për këngën e Elsa Lilës, nuk më dha asnjë lloj ndjesie !
Asaj, unë i dola në krah me një status, kur të gjithë i hodhën baltë, sepse akoma tek unë është ajo magjia që Elsa përcolli në këngën
“ Pyes lotin “, e cila kishte një tekst dhe muzikë të mrekullueshme, një zë përrallor, që për fat të keq, nuk ishte në këngën e festivalit.
Pyetja ime është:
– Deri kur do t’i shkruani ato tekste vetë, deri kur merrni përsipër një art, që nuk e bëjnë dot të gjithë, sikur është poezia ?
Ka poetë/e të talentuar/a, që meritojnë t’iu dëgjohet zëri.
Për mendimin tim, duhet të ndalohet me ligj, mospjesëmarrja e poetëve në këto festivale, ku kënga fituese do jetë pjesëmarrëse në
“ Evrovizion “ me ç’rast kanë marrë çmime pa fund dhe vlerësime, nëpër botë.
Kam bërë pesë këngë për fëmijë, të cilat janë vlerësuar të gjitha me çmime të para e të dyta, bashk me të madhen, Irma Libohova.
Jam autore e këngës “ Të rroi Shqipëria “, që u shpërnda në të gjitha rrjetet sociale, për 28 Nëntor.
– Pse nuk na thërrisni kurrë, për të dhënë kontributin tonë nëpër festivale, apo evenimente të tjera ?!
E kuptoni përse, ka kohë që poetët nuk donë të marrin pjesë në këto kompeticione të rëndësishme, madje as në festivalet e lagjës nuk do të shkonin me këto tekste, jo më në
“ Evrovizion “!
Jam dakord që ne duhet të pranojmë të rinjtë e muzikën e tyre, por vetëm atëherë kur mesazhi që do përcjellin këto këngë, është një hymn për të gjithë brezat, ndryshe nuk sjellë asgjë të re !
Vura re që, Aurela Gaqe, nuk ishte dhe ajo tha :
– Më kanë fshirë nga historia !
Unë, dua t’i them publikisht, se :
– Nuk mund të fshihet ajo muzikë e pastër, që rrjedh në dejet e një kombi !
Mos e nënvlerësini zërin e publikut…ata janë ampermetri më i mirë i vlerësimit të një artisti. Falë vlerësimit dhe dashurisë së tyre për poezinë, unë ngjita shkallët e një suksesi, një nga një…
Unë, i dua ata që janë të mrekullueshëm, të ndjeshëm, të dhimbsur, kritikë etj.
Ata janë ajo trampolina, ku artistët duhet të marrin forcë për të fluturar shumë larg !
Anita Hoxha