A E DI ??
A e di qe thesarin
E ke ne cdo hap?
Endesh neper yje
edot nuk e kap
Pa pritur, dhuraten e bukur
E ke ne duar
C ‘ mbrekulli!
E puthe eperqafon fort
Dhe kurr ,
S’ ngopesh me lumturi
Ti e di
..që ke gjithmon kohë
Të vraposh gjithmon
..mbas të bukurës.
Ti marësh pa tjeter jetës
atë që do.
Dhe une e di..
që ti vërtet mundesh.
Dhe pa pritur,
..dëgjon nga larg.
Një muzikë të ëmbël
..ashtu leht leht.
Po ti kerce,
..kerce pa frikë.
Ne nje buze deti ,
..a ndonje ledh.
Ngrehu pra, ngrehu,
..mos e lërë që te mbys trishtimi.
Mos tu bësh qefin
.. ..të gjidhë ziliqarve.
Mos ki frikë më
..kurr nga dimri.
Se mbas dimrit
..do vij dhe behar.
Boll u lodhe
..me mendimet.
Për gabimet
..që kurr si ke bërë.
Po kërkoj falje
..asaj zëmre
Që nuk e ke lën
..kurr të gëzoj.
Se jeta vërtet
..është shumë e shkurtër.
E s’të pret koha
..as ta mendosh.
Mbrapa..
s të kthehen më ato vite.
Prandaj dhe duhet..
sa më shumë të vraposh.
Mos dëgjo..
se cfar thon të tjerët.
Për jetën tënde..
mendon vetem ti.
Tregohu forcën..
se si shkërrmoqen malet.
Ke mare nje force
qe s’te meposhte njeri
A@Gjini
“”””””””””””””””
Për ty mashkull!!
Per ju meshkuj,dua te shkruaj sot.
Nëse nuk je i zoti,burr mos u bëj.
Mos e ngri dorën, te ajo femra e gjor.
Nuk e di se kush,me zor të martoj.
Cfar faj të ka bërë,more dite zi.
Që bërtet e cirresh,sikur kush di.
E more të vogë,nuse për shtëpi.
Isht vajzë e vetme , u rrit me dashuri.
Ajo ishte vajzë,me shumë karakter.
Nga trajtimi jot,u hoqti cdo vler.
Pa mbushur një muaj , gjete një preteks.
Në kurrizin e saj,i theve dy pec.
Ah.. more mashkull perse u martove.
Ndoshta mashkull ishe,po kurr burr su bëre.
Pse familjen tëne,me atë krijove .
Me dy tre fëmijë,shumë e toturove.
Ajo ishte e bukur,porsi një perri.
Bukurin e saj,e shëndrrove ti.
Nga fjalët që thoshe,shumë herë e lëndove.
Ndoshta dhe cdo ditë,dorën e lëshove.
More mashkull gjor, që kurt burr s u bere .
Se me të tjera femra,shumë herë kaloje.
Se gruaja në shtëpi ss’të hyri në sy
Që të shikonte fëmijet,e të lante ty .
Por ajo me vete , shumë hërë mendonte.
Se kur të rriteshin femijet,ajo do gezonte.
Shumë vite kaluan,dhe ajo shpresoj.
Se ndoshta një ditë , ai do ndryshonte.
Moj e mjera femër,sa kot që shpresove.
Shumë vite kaluan,dhe ti prap dështove.
Një fjalë që thot populli, ëshrë si zakon.
Ujku qimen ndrron,po zakon nuk harron.
A,,Gjini
