URIME 7 MARSIN MESUES TE SHQIPES
Date e shenjet e sakrifices.
Shtat Marsi i shkolles Shqipe,
Shume breza kete dite kujtojn,
Eshte e bukur dhe fisnike.
Une uroj mesuesit e mi.
Nuk e di , ne rrojn akoma.
Po, shume e kan merituar.
Kete fest ne ditet tona.
Nje urim dergoj dhe une.
Qe ketu larg nga vendi im.
U dergoj mesusve tan .
Ane e mban ne tere shqiperin.
Mesuset sa shume gezojn.
Kur rrethohen nga femijet.
Te gjithe vijn duke qeshur
Te gjithe falin dashurin!
.
Kur femijet te urojn.
Me tufa lule neper duar.
Gezuar festen mesusja jon!
Shume (die ) na ke dhuruar
Ju mesus te sakrifices.
Te dijes e te llogjikes.
Ju qe nuk u lodhi jeta .
Me dije mesuat shume breza.
Uroj dy vajzat e mija.
Qe gezojn kete profesjon.
Me detyren me fisnike.
Dashuri falin gjithmon.
Urime , urime 7 Marsin mesues ne mbar shqiperin
Sot Njy york
ishte shume i ftoht.
Dhe une qe pa qef
dergjesha te shtrati.
Dhe me vehten bera
shume here dialog.
Dhe me tregonte
gjitha sekretet e fatit.
Te dyja sot
here qeshen here qam.
Kujtuam te gjitha
rrugtimet e gjata .
Kur ecja me hapa
e shpesh here me vrap.
Ah keto kujtime
qe i kam len mbrapa.
Me kujtohet si tani
ai rrugtimi i pare.
Kur ne 97
me traget kalova ate det.
Ishte i acaruar
e plot me dallge.
Kur i hidhja syt
me dukej temerr.
Sa deshprim
ndjeva ate dite ,
Dhe disa pika loti
mbi faqe me ran.
Ne ate dite
qe shpejt ne agim.
Dola nga shtepia
me zemren e vrare.
Se di as vete
se si rrugen e mora.
Kur mbrapa lash
dy vajzat e mija.
Veç une e di
se si durova.
E shpirtit kurr
nuk u gjent qetsia.
Disa vajtje ardhje
kalova ça kohe.
Pastaj rrugtimi im
drejtimin ndryshoj.
Te mbaj mend mire
ate
, viti 2010 .
Kur ne boten e madhe
aq larg me coj.
Ah .. ate ikjen
qe kurr nuk e harroj.
Tere naten gjumin
se vura ne sy.
Lotet si rreke shiu
mbi mjeker xhurgoj.
Per mbesen e vogel
qe po qante shume.
Nuk di,si i mbylla
me radhe ato dritare .
Si u vura braven
dyerve te gjitha.
Sidomos kur drita e shtepis
u fiken fare.
E une, tere ngasherim
..fillova te ikja.
Kjo pune ndodh
sa here une largojem .
E gjithmon kam
te njejtin deshpeeim.
Pshertima pa fund
me brenga leshohen.
Sa here largohem
nga ty o vendi im.
Por une ate mall
e mbaj thell ne zemre.
Per vendin,
shtepin e njerzit e mi.
Sa me zi duroj
e pres beharin.
Qe çdo vite me gezim
te vije perseri.
A@ Gjin
D-2-27-22
“””””””””””””””””
JU JENI DASHURI
Gjithmon u kam then ,se sa shume u dua.
Dhe te gjithe ju, duhet te me besoni.
Nuk ka me te thoni, me doni s me doni.
Se te gjithve ju,vec nje nene u beri.
Se ne syt e mi , syt tuaj shikoj.
Tek e mbyll qerpikun ,ne mendje u kam.
Dashuria ime,qe kurr nuk mungoj.
Dhe shume do u dua ,sa te jem e gjall.
Dhe pse jeni rritur,meraku me bluan.
Kur ne telefon ,pergjigje nuk mare.
Qe ketu e kuptoj,qe dicka nuk shkon.
Deri sa mare pergjie ,telefonin s ndal
Sa shpejt iken vitet ,bashk me jeten time.
Sa doja te ktheja, disa vite mbas.
Doja qe tu kisha ,si dikur femije.
Kur ishit te qeshur, e ishit plot gaz.
Se jeni te gjithe ,brenda zemres time.
Se u kam si shpirti,brenda shpirtit tim.
Jeni rreze djelli, qe gjithmon me ngrohni.
Jeni dashuri ,qe nuk ka mbarim.
Po doni ju , kete mos e besoni.
Gjithmon u kam thense u dua shume.
Tani po ja u shkruaj ,edhe ne kete letere.
E keam te vulosur ,i vura dhe vule.
Se mami u ka si drita e djellit.
Ne sy u shikoj ,te gjidhve me radhe.
Dhe ngre koken lart ,e shikoj nga qelli.
Dhe i lutem zottit ,per ju te mi fale!!!
