-A JAM UNË?-
Kokën vura mbi mermerin e akullt,
Nga shkallët e ëndrrave sërisht rrëzuar
Krahët e tu dëshirova më shumë se kurrë,
Dimensioneve të shtrembërta ngecur…
U grisën gjunjët viteve rrëzuar,
Këpucët magjike të dyja humbur,
Por prapë të pret zemra, syri i etur,
Cepave të ëndrrave të mbish papritur…
Dhe s’di në jam ende vajzë përrallash,
Në sytë e tu kaq shumë të munguar,
A jam unë lajtmotivi yt, dashuri,
Në rrahjen që zemrës i ikën vjedhurazi…
-ARMENIDA-
(Nëntor 2021)
“””””””””””””””””””
-NË HALLKAT E GJAKUT KODUAR-
Shtigjeve mes reve kërkoj hapat e tua,
A lënë vallë gjurmë krahë-rrahjet e engjëjve?!
Një pikë shiu zbret mbi mallin tim të prushtë,
Ku je? Sillmi sytë, si dikur të t’i puth mëngjeseve…
Të kërkoj dhe pse ajër më bëhesh,
Brenda mushkërive, banor,
Refren i fshehur mes buzësh,
Që dhe ditën gri, ma bën të bukur…
Po i lë pra, të ikin zogjtë dhe retë,
S’po dal të kërkoj as gjurmët e tua,
Me frymën time po të mbaj shtrënguar,
Në hallkat e gjakut, tashmë të koduar…
-ARMENIDA-
(Nëntor 2022)
“””””””””””””””
-NË HALLKAT E GJAKUT KODUAR-
Shtigjeve mes reve kërkoj hapat e tua,
A lënë vallë gjurmë krahë-rrahjet e engjëjve?!
Një pikë shiu zbret mbi mallin tim të prushtë,
Ku je? Sillmi sytë, si dikur të t’i puth mëngjeseve…
Të kërkoj dhe pse ajër më bëhesh,
Brenda mushkërive, banor,
Refren i fshehur mes buzësh,
Që dhe ditën gri, ma bën të bukur…
Po i lë pra, të ikin zogjtë dhe retë,
S’po dal të kërkoj as gjurmët e tua,
Me frymën time po të mbaj shtrënguar,
Në hallkat e gjakut, tashmë të koduar…
-ARMENIDA-
(Nëntor 2022)
