Nje histori e bukur per tu lexuar…
Djali i vogël pyet nënën e tij, pse po qan? Sepse unë jam një grua ajo u përgjigj.
Nuk e kuptoj i thotë.
Nëna e tij e përqafon dhe i thotë:
Dhe ju kurrë nuk do ta kuptoni…
Më vonë djali i vogël e pyeti babain e tij
: Pse nëna po qan?
Të gjitha gratë qajnë pa asnjë arsye, ishte gjithçka që babai i tij mund t’i thoshte.
Duke u bërë një i rritur, ai pyeti Zotin:
“Zot, pse gratë qajnë kaq lehtë?”
Dhe Zoti u përgjigj:
Kur e bëra gruan, ajo duhej të ishte e veçantë. I bëra supet e saj aq të forta sa të mbanin peshën e botës dhe mjaft e butë për të qenë e rehatshme.
I dhashë forcën për të dhënë jetë.
I dhashë forcën për ta mbajtur atë kur të gjithë heqin dorë.
Duke u kujdesur për familjen pavarësisht sëmundjeve dhe lodhjes.
I dhashë asaj ndjeshmërinë për t’i dashur fëmijët e saj me dashuri te pakushtëzuar edhe kur e lëndojnë rëndë.
Dhe më në fund i dhashë lot për të derdhur kur e ndjen nevojën.
Shih djali im, bukuria e një gruaje nuk qëndron tek rrobat që vesh apo në fytyrë apo si t’i bëjë flokët.
Bukuria e një gruaje qëndron në sytë e saj.
Kjo është dera e përparme e zemrës së saj, vendi ku banon dashuria.
