BOTA NË DILEMË
Në dilemë ndjehet bota sot
Nga një i çmendur, që pjell çdo ditë çmenduri
Me çmenduri kërcënon Paqen në botë
I çmendur që, nuk ngjason me emrin njeri !
Vetëm një i çmendur, rrënon Paqen mbi Tokë
Rrënon qytete, vlera…, masakron gra e fëmijë
Shpirt zi, që kërcënon Lirinë në botë
I çmendur që kërkon, Perandori në këtë shekull të ri !
Nga një i çmendur, Paqja në rrezik
Toka digjet, bëhet shkrumb e hi
Nga një bandit – vrasës, bota në panik
Vrasës i çmendur, i pa shembullt në histori !
Në ankth bota e njerëzimi sot
Në pasiguri e ankth të vërtetë
Një shpirt zi i etshëm për krime e mort
Provokon të ndez, Botëroren e Tretë !
Të mallkoj, zakon nuk e kam
Do më thonë, je bërë si mallkonjëset e këqija
Kur dëgjoj qyqen, për lot nënash që vajton e qan
Me zemër të them : – Vrasës, të mallkoftë Perendia !
.
Copyright@Asllan Miftari
Prill 2022
“””””””””””””
LUTJE PERENDISË
Ç’ po ndodh Perendi !
Ç’ po ndodh në këtë botë ?!
Ka ditë , muaj , vite…..
Njerëzimi është mbërthyer në frikë e lot ,
Male e detëra janë kthyer në arenë lufte të vertetë ,
Përmbi Dhe, është lëshuar kuçedra vrastare ,
E pamëshirëshme gëlltit të pafajshmet jetë !
Ç’ po ndodh Perendi ?!
Dhimbja në këtë botë nuk ka shërim !
Njerëzimi i ngujuar e mbytur në trishtim !
Çdo gjë e braktisur, çdo gjë në shkretim !
Ngado lajme dëgjon ,
Luftë, luftë e vërtetë ,
Siç duket, emri i mungon :
” Botërore e Tretë “!
Nga ca banditë të quajtur “shkencëtarë ” ,
Bota zjen e digjet në zjarr ,
Jetë të pafajshme, të mbytura në lot e vaj !
Nuk ka një varr, ku nëna birin të qaj !
Ç’ po ndodh Perendi ?!
Ç’ po ndodh me jetët tona ?!
Ca shpik – vrasës kanë rrëmbyer Paqen, e shpirtra pa faj, zjejnë në kazanin :
” VIRUS – CORONA “!
Ç’ po ndodh Perendi ?!
Vdekja e loti kanë mbërthyer Dhenë ,
Askush nuk thotë kur e ka fundin kjo gjëmë ,
Kjo tinzare luftë, kjo vrastare gangrenë !
Ç’ po ndodh Perendi ?!
Ç’ po ndodh në të vërtetë ?!
Rrugë e qytete të boshatisura !
Të ngujuar fëmijë, të rinj e moshë e tretë !
Ngado të hedhësh sy :
Botë e shkretuar, botë si në mesjetë !
Ç’ po ndodh Perendi ?!
Lotët më kanë pushtuar ndjenjën ,
Ka ditë, ndonjë fjalë dua të hedh në letër ,
Pena nuk ecën, nuk di ç’ të shkruaj,
A thua jam këtu, a vallë në botën tjetër ?!
Nuk ka asnjë ilaç, asgjëkundi s’ duket dritë ,
Lajme të rënda nga mëngjezi në mëngjez :
– ” Qëndroni në shtëpi “! – mbyllur thonë !
Kjo është terapia, kjo e vetmja shpresë !
I madhi i Gjithësisë !
Shpresa është tek Ju ,
Ju jeni krijuesi e mbrojtësi i njerëzisë ,
Ju jeni krijuesi i Gjithësisë !
Jemi drejtuar me sy nga Ju ,
Lutemi :
– Jepni shërim e shpresë njerëzisë !
Lutemi :
– Përbindëshmëve ju vini fre ,
Lutemi :
– Lëshoni shërim e paqe mbi Dhe !
.”””””””””””””””””””””””””””””””””””
NJË SIKLET MË TRONDIT SHPIRTIN
Një siklet, seç më ka tronditur shpirtin
Thotë, mjaft ke shkruar për dashurinë
Shkruaj për natyrën e qyqet e malit
Ndale ndjenjën e fjalës për njerinë !
Se në këtë botë, njeriu ka humbur gjykimin
Ca nuk mendojnë, aspak për dashurinë
Tokën djegin, llogore lufte kthejnë qiellin
Zotin s’ njohin, përveç zjarrin e pasurinë !
Se për pasuri, s’ kursejnë as gra shtatëzanë
Flakë i vënë tokës e djegin anembanë
Ujërat i kthejnë në lumenj e pellgje gjaku
Të mitur e të tretë, përzënë nga të tyret vatanë !
Seç më ka tronditur një siklet shpirtin
Si e humbëm, e s’ po gjejmë dashurinë
Siklet nëse, do të rrotullohet dhe njëherë bota ?
Njeriu të ketë mëshirë për njerinë ?!
Ah..! – Seç më ka tronditur një siklet shpirtin
Mos shkruaj thotë më për dashurinë
Shkruaj për natyrën e qyqet e malit
Natyra e qyqet qajnë e vajtojnë sot njerinë !
