Me iket si pike e lotit
Me iket si pike e lotit
kur mer shket, nene qerpike
koken fshehur ul ngadale
mos me shihni e u vjen lige.
Moret rrugen e kurbetit
ate rruge, me dhimbje plote
S’kam fuqi, te luftoj boten
qe tju kem ne preher, ngrohte.
Nuk e di valle a do jemi
ne ketu, t’ju presim prape?!
C’ish kjo ore e mallkuar
si per nene dhe per babe?.
Syte, nga rruga na mbene
mos ju shome atje, perdite
nje lutje do i nis Zotit
qe tju sjelle me shpesh, o drite
“””””””””””””””””””””””””””””
Nete pa gjume
Nen driten e henes, vozitja qetesisht
mbi liqen kulluar, shkelqente rreze e saj
mbi nje varke te vogel, kendoja serenate
e, magjishem mu shfaqe si margaritar
Zemra, me pushoi ne vend nga gezimi
teksa syte ferkoja, nga vegimi yt
ishe apo s’ishe, nje sirene e gjalle
a mos valle zane, a magjistrice pa shpirt?!
U larguan rete qe verbonin mua,ishe ty e bukur, me e embla driteNe nje rruge
Ne nje rruge pa fund, pa krye
hedhim hapat, coroditur
kush si ne, nje greve urie
jetes, ia kemi gostitur.
S’dime kur duam, as kur s’duam
s’njohim falje, as gabime
vetem, te rrembejme mesuam,
ate himn, kishim per thirrje.
Ne shume rruge, patem kaluar
te gjitha, nje hapje shtegu
por askund, hapin s’e mbajtem,
fluturojme si plumb dyfeku.
As dhe koken pas, nuk kthyem
shtruar i lame ato, shtroja
renduar nga kohe e varfer,
kerkonim mjalte ne hoja.
Por as mjalte, e as koshere
s’gjeme, kudo qe shtegtuam
se guri rendon per vetiu
provuar, kur s’e kuptuam.
Tani eshte shpejt a vone
per tu kthyer, apo ndrequr
nje gabim i bere gjithmone
vizen duhet per ti hequr.
Ishe ty e dashur qe, me le pa gjume
ne kete nate si ender, u ber i dyte
Autore Eva Zoto
“””””””””””””””””””
Nje shetitje per tu kujtuar
E nxorra vetveten nga dyert e shpirtit,
i dhashe nje mundesi, ta ktheje koken pas
te kujtoje dikur, te kujtoje ne kohe
sa e lumtur ishte me zemren, plot gaz.
I dhashe nje dite leje te dale shetitje,
neper monopatet ku, pati shkele dikur
e shkujdesur te ecij, me mendime nder vite
e ta gremise me grushta, te mykurin mur.
Te ndihet e qete, te ndihet e lire
te mos e mundojne “Gabimet”, ne kohe
Te jetoje nje cast, vetem nje cast
te jetojme te djeshmen, te sotmen :-Ta harroje
Autore Eva Zoto
“””””””””””””””””””””””””
Me jep…
Me jep pak jete, nga jeta jote
qe te shijoj dhe une, nje cast
me jep pak drite, nga drita jote
sa te te shoh, pa mere pas
Me jep pak fryme, nga fryma jote
te marr dhe une, njehere lirisht
me jep pak shpirt, nga shpirti yt
nuk do bej zhurme,sinqerisht.
Me jep pak kohe, nga koha jote
dua dhe une te vogel, privilegj
me jep nje puthje, nje perqafim
a dicka tenden, sadopak, o dreq..
Me jep lirine qe dikur ma more
edhe me kushte, prape do pranoj
sic e denova njehere veten time,
ndoshta serish, mund t’a denoj..
S’kerkoj pallate, as parajse s’kerkoj,
vetem, nje copez vemendje dua,
se ne ferr, do shkojme me doemos,
si une edhe ti, qe me lendove mua..
