EJA PRANVERË
Eja, eja e bardha pranverë,
Vishe petkun e gjelbërt me lule plot,
Sjellna pranverë në zemrat tona,
Mos na sill mërzi e lot!
Eja moj pranverë e mirë,
Shkrij akullin në zemrat e ngrira,
Të na ngroh dielli me rreze lëshuar,
Të lulëzojnë kopshtet në zemrat tona.
Eja moj pranverë e bukur, eja
Sjellë paqën kudo në botë, mirësi dhuro,
Mos të ket më urrejtje e gjelozi,
Të jetojmë të gjithë në harmoni.
Eja pranverë, e eja mos u vono,
Sjellna paqe në çdo shtëpi,
Ta gëzojmë jetën me mirësi e dashuri,
Akulli i zemrave le të shkrihet.
Eja moj pranverë e shpresave,
Ngrohe pak këtë shpirtin tim,
Të lulëzojnë lulet në kopshtin e shpresave,
Të sjellin aromë lulesh, gëzime shumë.
Shkrije borën, shkrije akullin,
Rreze dielli të na ngrohë,
Të ripërtrihet kjo natyrë,
Me lule plotë, zogjët të këndojnë.
28 shkurt 2022
Michigan!
“””””””””””””””””
DIALOGOJ ME MALIN
Jam këtu o mali plak, nga halli,
Më trego o mali plak,
Se kam një hall që më mundon shumë,
Si ishte kjo kohë para shumë shekujsh?
Edhe mali i shkretë kishte halle shumë,
Këtu ruaj gjak dëshmori, derdhur lum,
Lot të nënave, të djegura shkrum,
Filloi mali të gjëmon në katër anët.
Në këtë tokë kishte jetë e drejtësi,
Ilirët këtu jetonin, mbronin çdo pëllëmbë toke,
Armiku nuk muajke të hy këtu,
Shpata e tij flakronte mbi armikun.
E tash qanë toka e malet,
qajnë fushat dhe kodrinat,
qajnë arat djerrë, nuk ka kush t’i punoj,
qanë guri e druri e nuk po i dëgjoni.
O mali plak a do të bëhet mirë?
Do të bëhet mirë, por jo tani,
Jemi lodhë nga kjo mënxyrë e padretësisë,
Vetëm kur të bashkohet e gjithë Arbëria.
Tradhëtinë as toka se duron,
Të palarat e turpit, as këtë se duron,
Gjak e lot, ato i mbaj dhe i ruaj,
Se kanë shpirt që zoti i fali!!!
