Besnik Palnikaj

Prej ku lidhen retë me shi

E pér ka i thon kombit Shqipni,

As n’at shekull, as n’shekull të ri

Lind nuk ka ma shoqi i tij.

Jo me u mburr po me than hakun

Krejt damart ka e lidhin gjakun,

I ka lidh Shqiptart nji degë

Pa dallim, si Toskë si Gegë.

Nëper gjurmët shekullore

Ndër lugina n’tokë Arbnore,

Ndoshta në botë numrohen n’gishta

Si poeti At. Gjergj Fishta.

Sa i madh ke hapi i viganit

Sa shum vepra i la vatanit,

Gjith ka jan krojet me gurra

E sa t’ken bes që hyn në burra,

Sa t’kendojn zogu n’degë të lisit

E t’bjen njomza në mes t’filizit,

Nuk ka shoq deri n’dite të sodit

Gjergji i dyte pas Kastriotit.

Në Dukagjin me Ore e Zana

Gege e Toske ka i ka lind nana,

Kan me rujt emrin e Fishtes

Si Poet e kler i Kishës,

Do ta mbajmë sa të jemi gjallë

Në themel t’Kombit Shqiptarë!