Dhe tani asgjë s’më kujton ky vënd.
Asgjë,asgjë s’më mban zgjuar.
Veçse njohja s’ka ndryshuar.
Fabula:DHELPËRA DHE PULAT
Dhelpra i qetësoi pulat një ditë,
Dhe i bindi ato
se prej tyre të mos kishin më frikë.
Se do të hiqnin dhëmbë e kthetra.
Sa dëgjuan,menjëherë u shprehën ca pula të vjetra:
– Tani s’trëmbemi më nga ju,por nga njera – tjetra.
Tha era:- Erdha me këngë e me ritëm,
Por mollët s’më duartrokitën.
U hodhën mollët hop e hop:
– Ç’të të duam ty moj erë,
Sa herë vjen na hedh në tokë.
Lepuri e ftoi breshkën karshi,
Se kush do shquhej për shpejtësi.
Dhe ai u shpreh menjëherë:
– Sa të arrish ti gjer në fund,
Unë kam vajtur njëqind herë.
Nga nxitimi lepuri u rrëzua,diçka theu,
Dhe breshka nga afër fitoren ndjeu.
Thosh gjilpëra tërë gaz:
– Sa herë qep ti vjen nga pas.
Por perit s’ju durua:
– Zotrote do hapje vetëm vrima
po të mos më kishe mua.