Me nënën time dola në ballkon
Ku po këndon qyqa e birbili
Zëri i pupzës pu- pu s’pushon
Pranver e bukur kudo lulëzon
Çastet të vogla jetën zbukurojn
Me nënën bashk kafen shijoj
Nga zëri zogjve e djelli artë
Në syt e nënës seç ndjeva mall
Eh sa e shkurtër është kjo jet
Harrojm që jemi udhtar
Në syt e nënës shoh pikëllim
Për bijt e saj ku mben larguar
Sa vojtje nëna hoqi në jet
Që kësaj dite të jemi pran
Mallkuar qofsh more kurbet
Që nënat tona vetmuar i lam
Nga kjo ditë kaq e bukur
Nuk kam ndjer kaq entuzjazm
Mes korit të zoqve e lule çelurës
Në syt e nënës botën e kam
Nuk ka kuptim jeta jonë
Ku yzmeqar botës jetojm
Tokën e shtrenjtë këtu e lam
Në syt e nënës zemrën e kam!
“””””””””””””””””””””””””
Sot ditlindjen motër ke
Ku feston e me kë je
Se këtu në këtë bot
Motër na le mbushur lot
Sot aty ne varri erdha
Të uroj për mosvdeksin
Ditëlindje do më kesh
Sot e sa të kemi frymë
Mbushur zogj aty pran
Lule çelur në çdo anë
Në çlule më ke mbirë
Të marr erë e të ndjej shpirtin
Flutura me pika shumë
Në për lule vjen vërdallë
Shpirti jot mos vdekt kurrë
Motër ti më mbete gjallë
Se i miri jo nuk vdes
Mbetet dashuri në jet
Sa tëkemi jet këtu
Motër do jetosh me mu
“”””””””””””””””””””””
Njeriu si era fryn e nuk qëndron
Ku e ze dita ,mbrëmja nuk e gjen
Botës rrotullohet e vendi se mban
Kur shkel në atdhe ,zemra sa një mal
Bukurit e botës ,mbeten bukuri
Por i bukuri atdhe nuk gjen shpagim
Fusha edhe male,krenarë në legjenda
Kthehu mërgimtar te nëna e zemra
Kur mbi atë tokë ,po lëshohen këmbët
Djelli mbulon shpirtin ,mbulon edhe zëmrën
Oh sa bukuri ,syri po gëzonte
Toka ime shtrenjtë , emblem e pa shojtur
Si zogu i lirë po më dukej shpirti
Arom dashurie ndjeu sa po zbriti
Kthhuni o bij ,tek kjo tok kthehu
Më i bukuri vend mbetet veç atdheu