Pranvera ka ardhur për gjithmon
Në syt e tyre jeta ndriçon
Djelli kurr nuk perëndon
Ëndrra pa fund udhëton
Krenaria bën dhe krah
Kur në shpirt e ndjej dhe mall
Kur shikon këto perndesha
Shtohet drita ,shtohet shpresa
Harron dimër e furtuna
Kur shkëlqejn syt e tyre
Kur shikon udhën e mbar
Lumturia mërr veç krah’
Çdo mëngjes e çdo mbrëmje
Perëndeshat më shtojn ëndje
Zëri tyre ëmbëlson
Dashuri pa fund më shton
Bukuri e perëndisë
Gjaku rrjeth prej arbënisë
Janë dhe bija shqipëtare
Krenaria më e madhe
Rritni vajza ,rritni djem
Që kjo jet shterim mos ket
Kur shikon djellin në sy
Gjithë botën ke aty