Në breg të detit bashkë u takuam
Fjalën “të dua” e shkruam në rërë
Kur njeri ,tjetrin ne përqafuam
E mori dallga fjalën të tërë !
Fjala “të dua ” mbi rërën e detit !
Nuk jeton gjatë se dallga e merr
E gdhendur bukur veç n’faqe t’shkëmbit
Rron dashuria n’stuhi e në erë !
Fjalën “të dua ” e mbylla në zemër !
E çelësin e saj ta dhashë vetëm ty
Brenda do t’gjesh veç tëndin emër
Me fjalën “të dua ” sa këto sy !
A s’më thua o njeri ?
Përse për mua ti flet pas shpine ?!
A e di apo se di ?
Se unë shoh veç punën time !
S’më duhet mua se çfar thotë bota !
Mjafton që tymi të më shkojë drejt
Gjithmonë e gjuajnë pemën me kokrra
Ka qenë përherë e prap do të jetë !
Mbylle pra gojën ti o njeri !
Ç’të duhet që flet pas shpine për mua ?!
Se unë për vete s’dua të di
E s’flas me të tjerë për punët e tua !
Bla,bla,bla goja të mbeti !
Duke folur nëpër të tjerë
Mbrapa shpine shahet dhe mbreti
E ti tregon shpirtin krejt të mjerë !
Dava Gjoka Lleshaj ,Tiranë 25 Korrik 2020
Diell,vetëm pak diell dua !
E të më ngrohë shpirtin tim
Pak buzëqeshje t’më sjellë mua
T,ma largojë dhe këtë trishtim !
Jeta ndryshe s’më pëlqen !
Më mungon ti shoqëri
Ah sa shumë shpirti më dhemb
Qofsh mallkuar virus i zi !
Dal çdo ditë unë në dritare !
Kokën kthej të përshendes
Eh ,fjala e mirë s’blihet me pare
Thuaj t’paktën “mirëmëngjes” !
I laj duart ,vendos maskën !
Ku të shkoj as vetë se di
Dal në rrugë ,ruaj distancën
E prap kthehem në shtëpi !
Ah ,diell vetëm pak diell !
Asgjë tjetër jo,më shumë
Ti që virusin na ke mbjellë
Mallkim shpirti ke nga unë !
Ti që vrave botën mbarë !
E s’u ngope me pasuri
Ik andej nga ku ke ardhë !
Mallkuar qofsh virus i zi !
Dava Gjoka Lleshaj, Tiranë 23 korrik 2020