E, kështu pra,
kafenetë u zbrazën pas një nate të harbuar.
Kazanët e mbeturinave vezullojnë nga letrat shumëngjyrëshe.
Diku ka nxjerrë kokën mbi kazan një arush i madh,
dhuratë e dështuar e dikujt
që mendon se dashuria blihet me parà.
Ndërsa në trotuar
prehet në heshtje një tufë trëndafilash artificialë,
sepse, femrat e fryra me botoks e plastikë
duan dhurata natyrale.
Fshesaxhinjtë braktisin “armët” dhe ndezin një cigare
pasi përfunduan me sukses misionin e tyre
të zhdukin nga rrugët e qytetit
çdo gjurmë të shenjtit Valentin.
Nën smogun e trafikut zbardh ditë e re,
lokalet mbushen sërish
me fytyrat e ngrysura të klientëve pensionistë
që ndjekin me kërshëri
lajmet e fundit në Rusi.
– A do ketë luftë? – Më pyeti dikush nga tavolina ngjitur.
– Nuk besoj, – iu përgjigja.
– Po ti, a mendon se do ketë sërish Shën Valentin?
– Patjetër që po – mu përgjigj ai.
– Përderisa ekzistojnë femra që meritojnë të duhen,
e poet si ti.