Aty ku zë fill trishtimi im
Në ballkon e përplas vështrimin
Shoh njerëz gjithandej të hutuar,
S’më kujtohet në se ka një dado
Ky moment tragjikisht i trishtuar.
Alegria ka marrë arratinë
Buzeqeshja ka ngrirë e me të dashuria,
Tenton t’i afrohesh dikujt e çdokujt
Vjen Korona e të tregon, çka është kusaria!
Njoh njerëz që tani janë maska
Të tjerë që keshillat i shkelin me këmbë,
Trishtimi im hallakatet,maiset…
Eshtë asi i djallit nën mëngë.
Me grusht të shtërnguar përshëndetemi
Distanca mes nesh është pa kufi…
Dua ta përzë por a mundem vallë
Trishtimin manjak e ogurzi.