Stinë dashurie!
Ka dalë shpirti në këtë stinë Pranvere
Mbi trëndafil e gjeth
Si bleta nektar dashurie mbledh.
Pjalmon pemën e dijes
Diku të harruar…
Edhe pse s’është “Mollë e ndaluar “
Ka dalë shpirti në këtë stinë Pranvere
Në maja mali e detit breg më breg
I lutet erës, i lutet dallgës
Të mos ja rrëmbejnë njeriut
Frutin e dashurise që ajo pjek…!
Doloreza Spiro 11/ 05/ 2022
“””””””””””””””””””””””””””””””””
Askujt si erdhi keq..!
Askujt s’i erdhi keq për mua!
As ngrica jote,s’mi thau petalet.
Gjeta force e luftova si grua
Durova dhimbjen, po m’u vranë fjalët
N’akullin e jetës, shpesh rrëshqita
Eca këmbadoras, me mish e thua.
Qeshën kur rashë ,qanë, kur u ngrita
Luftova ,si burrë dhe pse jam grua!..
Doloreza Spiro 5/04/2022
“””””””””””””””””””””””””
Zemra e Nënës pse lëngon
U poqën mollët, rrushi, rrjedh rakia
Po dasma s’ka ,sikur ka rënë zia.
Djemve u erdhi sëra të martohen,
Po rrallë sot ata kujtohen…
Askush prej tyre thotë për t’u lidhur
E kanë mendjen të ikin larg në botë.
Pikon mbi vatër loti i hidhur
Një fjalë të ndalen
Dhe pragu i shtepisë dot s’u thotë .
Ikin, veç ikin
E shkretë rruga…
Pas tyre edhe vashat tufa – tufa
Ç’është ky fat i tillë për ne
Kush do ta bëjë pjellor këtë dhe?
Ca nga marria dhe skamja
Të tjerët nga lufta
Shtegtojnë nëpër mjergull
Si zogjtë tufa- tufa
Po vjen behari e thahet bari
Qan zemra ime në burg nga malli
Kujtohen nganjëherë, ose aspak
Të vijnë e ta përcjellin
Atë që i rriti – murgun plak
Tani e gjora unë nuk i njoh hiç
Një thotë jam Jorgoja, njëri Xhuzepja
Tjetri jam Flic!
Fëmijet e tyre nuk thonë dot as Nënë, as tungjatjeta!…
Vallë ,kur të vdes, si do t’i thonë edhe vendit tënë unë e shkreta?!
