Eduart Veli

Poezi  nga  Eduart Veli

        !BEHAR MAZE!

Mbresa nga poezia e poetit Eduart Veliu ”Poet …,ju lutem…shkruaj per mua …,, E ndertuar poezia ne formen e nje bashkebisedimi , te nje nene dhe poetit qe me te vertete te sumbon ne zemer fati i saj , jeta pertej enderrave ,nje jete e zhveshur nga gezimi. Nese ne poezite e Eduart Veliut ka gjithmone gezim ,entusiazem ,dashuri ,poezia e mesiperme ka trishtim ,dhimbje ,te rrenqethet mishte kur lexon kete poezi , kete drame te nenes qe vetem emri i ka mbetur i tille ,te kesaj gruaje me dy femijet e saj e vetmuar qe zemren e ka bosh, te coptuar qe me kot ka enderruar dhe ka ardhur ne jete … Nje teme shoqerore , emigrimi ,plage e hapur ,po qe nuk ka mbarim … Rrahin zemrat e nenave per bijte ,rrahin zemrat e grave qe me kot kane ardhur ne jete ,motrat per vellezerit ,femijet per prinderit ,por shprese … shprese ,vetem dhimbje ,mall dhe lot. Nje lutje e dhimbshme e poetit per djemte qe kane marre arratine ,dikush ne Greqine ,Italine a Gjermanine … me te vertete per nje jete me te mire ,por sa e trishtueshme , sa endrra te mbetura rrugeve ,sa nete pa gjume ,sa mall qe nuk tregohet per te dashurit e zemres qe ikur kane ,dikush e ka shuar malle ,dikush i harruar ,dikush brinjet maleve coptuar dhe pritja pa cak ,nje lumturi e enderruar ,e deshiruar , por e ndare … Kujt t ‘i flas thote nena ,gruaja , motra …, yjeve apo henes , zemra e shpirti ndihen bosh, ne shpirtin e tyre mungon gezimi ,dashuria , ka vetem peshqesh ; halle ,vuajtje , trishtim , mall … Nje mallkim i madh nga zemra per kete plage pa sherim e pa mbarim ; Mallkoj veten pse erdha ne kete jete , une vajza e re , e bukur , tere endrra per jeten ,me kot dhe perqafimet dhe kurajoja e birit te saj se do bejme dhe shtepi te re ,do vije e babi nga Greqia ,po … kush do ktheje me vitet e mija – thote nena zemervrare e perlotur me fatin e keq si shume nena me fatin te thelle sa deti ,me shpresa te medha … Kur e lexon poezine me te vertete poeti i jetesuar ne dhimbjen e nenes ,merr pjese ne nje realitet real ,sa njerezore e bashkekohore me lutjen e thirrjen e tij : Ejani o bij ne vatanin tuaj ,u presin grate , nenat ,te mirat nena ,qe i ”treti ,, malli ,u presin femijet me koken te dritarja se he sot a neser mos troket porta dhe duket babi. Poeti ka shkruar qarte ,kuptueshem per cdo lexues , hyn lirshem ne cdo zemer edhe pse me trishtim e me dhimbje ,pohon nje te vertete e ndan me gjithe keto nena ,gra ,motra dhimbjen e perjetuar nga kjo plage e drame e shume famijeve shqiptare dhe pse dhe nje ironi dhe thirrje e madhe per realitetin tridhjetvjecar qe prishi endrrat e bijeve qe jane hapur si zogjte anembane dhe prandaj behet pjesetar dhe leshon thirrjen per t’u ndjere i lumtur ne vatren tende ,atje ku balta eshte me e embel se mjalta . Nje poezi e thjeshte , me tigellim aktual ,me gjuhe te paster te ndertuar mjeshterisht nga ana figurative qe radhitet per nga tema qe trajton ne vargun e temave sociale qe te bejne per vete ,jo konstatim ,por lutje ,keshille vellazerore e njerezore per ta ndjere kushdo qe s’ka si vatani ,si famlija e femija ,si shtepia dhe hiri ne vater ,atje lindin dashurite , gjysmohen hallet ,shtohen gezimet , rilindin dhe zgjohen enderrat , jo me kot ne lutjen e poetit ze vend fjala e urte e popullit ”guri rende ne vend te vet ,, . Gjithcka ne poezi eshte e bukur edhe pse drama e jetes eshte e madhe ; E bukur ne forme ,ne idene qe percjell permbajtja e dhimbshme dhe te shprehurit plot ndjenje me gjuhen e paster e shume te qarte me mesazhin qe percjell . E pelqeva poezine se secili prej nesh perjeton ndodhi e ngjarje te tilla qe na tret malli per femijet tane ,vellezer e motra , a do kthehen ata nje dite ,se na treti malli ne shpirt . Urime dhe suksese poetit Eduart Veliu per poezite qe lene gjurme !