Miku im Broz Simoni,
Në përgjigje të postimit tuaj,ku Konica ngre lart figurën e Ahmet Zogollit dhe ulë ate të Fan Nolit e të Luigj Gurakuqit,shkurt po postoj,mes të tjerash,dy thënie të vetë Konicës dhe ti e kush dëshiron ta lexojë të nxjerrin konkluzion:
“Në qershor 1924 gjatë një kryengritje spontane kundër forcave REGRESIVE,ai(Noli) e detyroi Zogun të arratisej nga vendi.Megjithatë,pas gjashtë muajsh Zogu u kthye në Shqipëri me ndihmën ushtarake të Jugosllavisë fqinjë dhe me miratimin e Anglisë,Italisë e Greqisë.Kthimi i tij “triumfal”në Tiranë i dha fund jetës politike të peshkimit Noli.”
F.Konica: Çështë Liria fq.177.
“Me kënaqësi.E përbuz mbretin për këto arsye:e kam vëzhguar që kur ka qenë tetëmbëdhjetë vjeç dhe asnjëherë nuk e kam dëgjuar të thotë një të vërtetë.Kurrë nuk e ka mbajtur fjalën e besës.Nuk ka asnjë ndjenjë përgjegjësie.Është i pandershëm,i pashpirt,egoist,i plagosur.”
F.Konica:Çështë Liria fq.172
“U shtyp me egërsi liria e fjalës dhe e shtypit,ndërsa spiunët e tij të kudo- ndodhur e terrorizonoin popullin.Ndonse ishte injorant në fushën e gjërë të ekonomisë,ai ishte dhelprak për punët e veta.Rreth tre për qind të të ardhurave shtetërore i merrte për vete si rrogë dhe shpërblime,por pjesën kryesore të pasurisë,që është vlerësuar midis tre dhe pesë milone dollarë e mori si dhuratë nga Musolini,për konçesionet politike dhe ekonomike që i bëri Italisë.”
Po aty fq.178
“Në të vërtetë,fama e Zogut si dallaverxhi i zgjuar mund të përmblidhet në një koment që i ka bërë autorit ish i dërguari i Shteteve të Bashkuara në Tiranë:”ISHTE I LEHTË TA BLIJE,POR NUK QËNDRONTE I BLERË”
Po aty fq. 178
“Shqipëria kurdoherë ka qenë njohur si një komb me njëfarë dinjiteti tragjik,ai e ka ulur Shqipërinë në nivelin e një farsë të pavlerë.”
Po aty fq.172
“Në të vërtetë,i gjithë regjimi i Zogut nuk ishte gjë tjetër veçse një karnaval i gjatë me një fund tragjik”
F.Konica:Çështë Liria fq.1i3.
