O jetë…..
Sot dua qetësi, pse me ngacmon
Gjërat e bukura I mbylla në shpirte, aty ku nuk ka vend për tjetër njeri…
Nuk te kam zili as nuk te urrej dot…
Je jeta ime që deri të vdes do më shoqërosh..
Çfarë do të bësh thjeshtë do të shikoj….
O jetë….
Mos u gëzo me këtë dobësi që ndjeva në këtë moshë, se tani çdo gjë që ndjejmë me mire e kuptojmë
Të tjerëve jepu dashuri sa të duash…
Unë me dhimbjen do jetoj.
Lotët që më rrjedhin, dhimbjen të ma lehtësojnë
Me bere te gjunjëzohem..
Unë që veten e quaja të fortë!
E. D
“”””””””””””””
Unë….. Dhe deti
E dashuruar si gjithmonë me detin, drejt tij vrapova…
Ndalova….. E pashë…. Mendova….
I zemëruar ishte apo i mërzitur këtë nuk e kuptova…
Dalleget përplaseshin në breg dhe unë si për çudi i shikoja…
Çfarë donin të thoshin……;
Nuk e kuptova
Ngela nuk dija çfarë të besoja…
Vendosa e heshtur të qëndroja, thjeshtë rrija dhe e shikoja!
“”””””””””””””””””
Unë … Dhe sytë e tu….
Dhe sot si çdo mëngjes foton tende shikova
Doja të uroja këtë mengjes
Sytë e tu qe veç dashuri me jepnin, sot më një ftohtësi me shikuan
Fshiva sytë e mi, veten pyeta
Çfarë kam sot, mos sytë e mi gabojnë
Atë dashuri që shihja në sytë e tu ku është valle
Pse gjith kjo akullnaj…
Apo sytë shikojnë ashtu siç zemra është
Shohin dashuri kur ajo dashuron…
Dhe një ftohtesi kur ajo është e vrarë….
U largova nuk doja të ndjeja ftohtësin
Dua të ruaj dashurinë që më dhuronin ata sy!
E.. D
