Shpeshherë me lot i mbusha duart
Kështu e ka kjo jete
Kur mbetesh vetëm deshperuar
Mbi dallgë në një det
E shpesh kur dukem i gezuar
E mbaj brënda në gji
Me thane që është një gjë e cmuar
Të jetë nuk është çudi
E qesh nga jashtë e nxij nga brenda
Nga brenda e di vetë
Si ikin lotët plotë me rrokullimë
Si derdhen tatëpjetë
Po qeshur jam… e jam i gjallë
E Zotin shpesh thërras
Se nuk mjafton një det me dallgë
Në heshtje të më vrasë
Se çohem, ngrihem shpejt në këmbë
Kurrizin e drejtoj
Edhe kur jam me shpirt në dhëmbë
Kur s’flas një fjalë me gojë
E shpesh më shihni të gazmuar
E di or miq, e di
Sepse të qaj s’më kanë shikuar
Kur qaj s’më sheh njeri
Se shkoj e fshihem në një kënd
E le lotin të shkojë
Për qef të duan gjithë sa janë
Për vuajtje s’kanë nevojë
Kështu është jeta e të marrit
Të do kur ke sukses
Edhe kur je në prag te varrit
Përpara se të vdes
Ndaj qesh e shkrihem në fytyrë
E tallem me të tjerë
Se e di që në këtë botë të ndyrë
As loti nuk ka vlerë