Sa me mungoni o te dashurit
e mi!
Nate e dite,mendja tek ju!
Ulem-çohem ne mengjes!
Ne qiell,yjet numeroj!
Tre yjet me te bukur mungojnë!
Mall i pa-pare me pushton!
Dhimbje e fort ne kraharor!
Zemra rrahjet mi ngadalëson!
Nje krater i fort,fuqinë ma bllokon!
U rrita ne preherin tend o Nene!
Me ngrohtesine e shpirtit tend!
Me fale tere dashurine!
E driten e syve,qe boten t’a shikoj!
U rrita ne krah tend me taban baba!
Edhe qiellin mbi koke e mbaja!
As era,as cunami, nuk me vuri para!
Ishin rrenjet e forta qe me mbanin!
U rritem bashke me embelsiren time!
Me ty Vella,shpirti im me i vogel!
Ziheshim,grindeshim,duheshim!
Fjalet,melhem i shpirtit tone ishin!
U shuajte,e para e dashura ime Nene!
Si meteor,rreth planeteve u solle!
Preke diellin,planetin me te fort!
Me zure driten e shpirtin e ngrohte!
Drita e syve te mi, u erresua!
Zemra e shpirti im, u be cope!
Perkedheljet e puthjet munguan!
Këshillat e mesimet shteruan!
U shuajte, o krah i fort Baba!
Qielli mbi koke me ra!
Cunami me vuri perpara!
U pengua nga rrenjet e tua te forta!
U shuajte embelsira ime vella!
U shemb bota per motren!
Me çave zemren,me shuajte shpirtin!
Nuk ka melhem, te me sheroje me!
Pa ju te dashurit e mi qe mungoni!
Jam si trup i huaj ne token tone!
Zemer e shpirt dermuar e plagosur!
Hije e zeze, dielli s’me ngroh as ndriçon!
