E cenuar!
Ç’po gjemon moti..
Vetetim,bubullim,shi, acar, ftohte.
Ere e forte veri-perendim, forcat politike
ne vend te çorientuar, nuk dine ç’bejne!
Moti keq godet mbi trupin tone!
Mbi çdo gje, xham, çati, peme!
Ka force magjike! Po na shkakton
plasaritje, e ndonje krahe e viktime per toke.
Po godet njeriun e fort,te buzeqeshur!
Ai me gjoks perballet!
Ka force t’ja dal!
Edhe nese bie, di dhe mund te çohet.
Po godet njeriun e dobet, syzymte!
Per ti shpetuar te keqes tende,
di te kthej kurrizin.
Po nese rrezohet, zor se mund çohet.
Dimeri nuk njeh meshire!
Je ti pranvere e dashur,qe ke meshire
me ngrohtesine tende, me bukurine
e sytheve te reja e lulet me ngjyra!
Je pranvera e demokracise vonuar!
Qe tridhjet vite presim, permes dallgeve
kaluar ! E pafuqishme je treguar,
ndaj kesaj fuqie madhore qe te ka penguar!
Mendojme se dimri po vjen duke u dobesuar!
Vendin po ta le ty pranvere, me e fort se dikur!
Te pastrosh plehrat e ferrat qe na mbyten!
Te percjellesh ngrohtesi, natyres e njerezimit!
Krahet e thate qe dimeri leshoj per toke!
Me filiza te njoma ti zevendesosh!
Jane krahet e shqipes te copetuar!
Drejt hapesires qiellore fluturojne!
Jane krahet e te rinjeve te ketij vendi!
Qe u linden ne keto tridhjet vite!
Permes halleve e vuajtjeve ekonomike!
Ju sos pjesa me e bukur e jetes tyre!
Je pranevere e se ardhmes te ketij vendi!
Je frymemarrja, oksigjeni qe jep jete!
Je forca e njerezimit, me ty
duhet te çajne dete e oqeane!
Te jene vete timonjeret e jetes!
Jo sundueset e bajraktaret!
Siç ka ndodhur e vepruar deri me sot!
Por si bota e qyteteruar te veprojme.
Kjo do te jete e vetmja shprese e s’ardhmes! Te ndizen feneret e ndricimit, jo me eresire!
Lule, ere arome e kendshme te kundermoj!
Siguri, paqe, qetesi, ekonomi,per jeten e vertet!
Pranevere ne natyre,ajre, drite uje,lule!
Pranevere ne shpirtin tone,kudo miresi,
e embel e bukur si gjithemone.
Je ngrohtesia magjike qe na mungon!
Asnjehere nuk eshte vone!
Shpresojme te vish e mbare!
Suksese per çdo njeri te kete!
Buzeqeshjen te na kethejsh!
Jane buzeqeshjet e jetes!
Buzeqeshja e te vertetes!
Jane groposja e mallkimit!
Te politikes venitur, te vjeter!
Qofsh pranvera e sfides!
Pranevera e korigjimit, e angazhimit!
Pa perkatesi moshe e gjinie,te gjithe
gezofshin dite me te bukura qe vijne!
Fatmira Limani(emitaf) 22/4/2021
.
