“”””””””””””
FESTË SIPAS KOKËS
Edhe dy hapa e këmba i binte në pusetë,
Mos thyente qafë i thirra fort: -Ndal hap!
Atij sikur qielli t’ia kish shkarkuar rrufetë,
Më kthehet si i lojtur: -Oo, kujt i thua trap?
Jap e marr ta sqaroj, por nuk hante pykë,
S’kthehej ta verifikonte pusetën e sherrit;
-Më the trap!- përsëriti e s’mi ndante sytë,
Me gulç të marri dhe kokëfortësi të derrit.
Bënte trimin kur i thoja t’më mbante vesh,
Si qeni që nxitet, kur bën t’i ikësh me vrap;
E pashë, s’do kishte mirëkuptim mes nesh:
-Qëparë jo mik, tani po them, ti qënke trap!
Papritur qeshi e më zgjati dorë si pendesë,
Duket i shkoi kjo mënyrë…e vajti te puseta;
Në mendje më erdhën psikologët francezë:
“Njeriut mati kokë si i shkon më mirë festa!”
* * *
Fatos Luta, 30/10/2016
“””””””””””””””””””””””
PESHQIT E MËDHENJ
T’vdekur Bota ka më shumë se të gjallë,
Kriminelë të pa dënuar po ashtu shumë;
Ndërsa për t’ikurit nga jeta na bren mall,
T’pandëshkuarve u doja thesin për lumë.
Ata çirren “kapeni hajdutin” ç’kanë në fyt,
Nën ujë t’ua çojmë kotheren për dhëmbë;
Në e rrëmbeftë peshk s’ka racion të dytë,
Të gjejnë konsesus, ç’shkelnin me këmbë…
Nëse lumi gurgullues do t’i shpinte në det,
Bëjmë ligj peshkaqeni e janë a jo të denjë!
Sigurisht me buton SOS..do nxitonin vetë,
Të hynin n’burgje Toke, peshqit e mëdhenj…
* * *
Fatos Luta, 28/10/2018
“”””””””””””””””””””””
KLERING ME LIBRA
Mërzitur, dëshpëruar poeti,
Mbushi dy thasë me poezi;
Lexuesin që koha s’ia gjeti,
Mendoi ta sillte me qershi.
Për të kuqin mbi fletushka,
Tha: Fruti më shet poezinë!
Ngarkon thasët te mushka,
Zbriti poshtë për n’Delvinë.
Arrin në qytet me të gdhirë,
Përplot pazari, pak nga pak…
Ia nis: Hajde, qershi e mirë!
E dikur i afrohet një pazarak:
-Për hall, bëjmë shkëmbesë?
Kishte dhe i ardhuri dy thasë.
-Këtu e kam gjithë atë djersë,
Janë portokalle, s’janë prasë!
Çfarë ta zgjaste poet-ngrati:
-Kleringu na pastë mbarësi!
Mori kthimin nga monopati,
Kishte shitur dy thasë poezi!
Arriti e si një i uritur në thela,
Zbrazi thasët me portokalle;
Por aty mbushet me novela,
Libra me tregime e romane!
Kujtoi se nxori një copë bukë,
Por dushk për gogla këmbesa!
Ata sot janë miq dhe n’fesbuk,
Shkëmbejnë mes veti shkresa…
* * *
Fatos Luta, 12/10/2016
