Nuk e di se c’paskam sot,
syri lot po me pikon.
Nje mangsi ne shpirt ndjej,
Kjo dite sot, cfar me kujton?
Lajmin e hidhur une mora,
Kur ate dite nuk nisesha dot,
Se c’po plasja ne vetvehte,
Kur do gdhiheshe po mendoj.
Ah kurbeti i mallkuar,
Si na please shpirtrat tane
Per nje jete me te bukur.
Lame shtepi dhe vatane.
Ishte zer i mamase time,
Qe me thoshte, mire jam,
Por ti hajde mos vono!
Un te pres, se s’te harroj.
Desha zog ne cast te behesha,
Fusha male te kaloja,
Sa me shpejt te arrija,
Mamken time te perqafoja.
Isha larg, nuk munda,
ne dhe te huaj si shum te tjere,
Nuk arrita per mamane,
Te degjoja nonje fjale.
Syt e saj te bukur, nuk i haroj,
Dhe buzeqeshjen e saj te embel,
Syt e saj te mbyllur, un i pashe,
E shoqeruan deri ne. parajse.
Te kujtoj, moj mamka ime
Edhe kurre, ste harroj
Dhe qe jam ne dhe te huaj, Un cdo vit, vij te takoj.
“””””””””””””””””””””””
VENDI ME I SIGURTE NE
BOTE,
ESHTE ZEMRA JOTE ,
NENE
NE PERVJETORIN E 9 TE MUNGESES SE NENES
TONE
Poezi shkruar nga vellai im Petrit(Kape-Kolami)
Marr i heshtur,fotografine tende,
Por duart me dridhen
dhe se mbaj dot.
Me mbyti ngasherimi,
Lotet curg me shkojn’.
Me buzeqesh fytyra jote e bukur,
Duke te shikuar,qaj dhe vajtoj,
Edhe qe jam bure ,
Mungesen tende, s’e
berballoj dot.
Mermerris me vehte:
-Folme ,o nene !
Dua te degjoj zene,
Mos je zemeruar valle ?
Folme!Nje fjale.
Malli shume me ka marre.
Te rime bashke
Te qajme nje hall,
Te me japesh kurajo,
Te ndjej doren tende mbi ball’.
Ne kte pervjetor,
Akoma s’te vi dot,
Te shuaj kte mall,
Te gjithe femijeve na mungon
Nje tufe me lule tete sjell,
Sepse lule ke qene gjithmon,
Moj e embla nena jone
Perhere lule do te te kujtojme ,
