LARGËSINË E MALLKOJ
Si e kam hallin ,as vetë unë se di
Malli po më djeg ,këtu në largësi
Te mendoj çdo ditë ,orë e second
Sytë e mi shpeshherë ,për ty derdhin lot.
,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,
Më ka marr malli ,shpirti po më djeg
Vetëm më ty ,shpirti pushon qetë
Po ta dish e dashur ,sa më ke munguar
Mallin dua ta shuaj ,mbi buzët e tua
,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,
Sa e poshtër kjo jetë ,që s’të kam pranë
Për mua digjesh ,në zemrën tënde thellë
Shpeshherë largësinë ,më vetë e mallkoj
Dhe ZOTIN lus çdo ditë ,me ty t’më bashkoj”
G Deda;
“””””””””””””
MIRË SE ERDHE DHJETOR
Nje pëllumb ,çokiti n’dritare
Nga gjumi ,më zgjojë sot
Muaj të mbarë ,më uroj
Do të shihemi ,më tha mot.
Kështu mora ,penë e letër
E nisa të shkruaj ,për ju
Emër për emër ,ju mora
Të gjithë sot ,për të ju uruar.
Mirë të ju gjej ,muaj dhjetor
I begatë ardhte ,për të gjithë
Plotë më gëzim ,dhe humor
Ne çdo shtëpi ,të ju gjej mirë.
Muaj dhjetor ,e mbyll vitin
Mbrapa lën ,muajt e tjere
Ka të mira ,dhe të hidhura
Në fund t’gjitha ,me veti merr.
Nuk besoj ,së harrova ndonje
Se do m’vinte ,inate më veten
Po nëqoftëse ,hallall ma bëni
Përsëri do shihemi ,vitin tjeter”
G Deda;
“”””””””””
GËZUAR DITËN E PAMVARËSISË
Heu moj Shqypni ,sa shum ke vujt
Si s’të lane kryet ,njiher me çue
Pësqind vjetë , t’kane mbajt pushtue
T’kan robnue ,e vorfnue
Mish e shpirt ,ti kanë coptue
Prehnit nanes ,i moren djalin
T’hupen emnin ,t’hupen gjakun
T’ndrrun fenë ,e t’ndrruen rracen
Nga vllau e motra ,të kan nda
S’të lanë njiherê ,ditë me pa
Disa t’shitën ,për nji grusht flori
E të tjere ,n’tok vet borxhli
S’ka ma turp ,vedit i thojm
Në vendin tand ,te huhjt t’sundojne
Po na shkelin ,po na poshtnojne
T turpnuem ,ftyren mblojme
Qysh ka ra ,kaq ,poshtë njerzia
Ku asht nderi ,ku asht burrnia
Harruet mundin ,e t’parët tanë
Jetën dhanë ,për vatane
You bre Gjergj ,dhe njihere nga vorri
Vllaznit tue ,i ka marr malli
Ti rrokim ,shpatat si dikurë
T’lidhim besen ,për flamurë
T’shporrim djajte ,nga vendi ynê
Prej një shekulli ,na pushtonje
E pabes ,kjo Europa
Ç’e ndau vendin ,copa copa
Kan marr shkiiet ,e greket bashke
Shkatrrun shqipen ,n’mes e ndanë
Nga tokat tona ,na përzunë
Tue djeg shpiijat ,tue dhunue
Edhe vorret ,naj kan shkatërrue
Ska ngel gur ,as nishan
Kta t’pa fet ,e laramanë
Rracen tone ,deshen më shue
Jo jo s’shuhet ,shqiptaria
Ka një ëmën ,na bashkon
Do vijn dita ,shpejt ta m’soni
Njatêhere t’shohim ,nga do shkoni
Çfarë do bani ,o faqezi
Kur ta mesoni ,historinë
Shqiptari ashtë ,kockë e vjeter
Kufijt tanë jan ,t’shkruem n’letër
T’gdhebdun ,n’lisa skalitun n’gure
Jem një Komb ,kem nje flamur
T’lidhim besen ,vllau më vlla
Njashtu siq ban ,të parët tanë
Gjergj Kastrioti ,ngriti flamurin n’Kruje
S’mujti me shke l,asnji i huj
Nga pushtuesit ,e mbrojti kombin
Dhe sot emnin ,ja përmendin
Po ashtu ,si Ismail Qemal Beu
Ndiqni rrugen ,e Skënderbeut
Me Boletinin ,e shokt e tij
Shpalli n’Vlore ,pavarësinë
Te gjithe kishin ,nji qellim
Per flamurin ,kuq e zi
Trojet tona ,ti bashkojme
Çamëri Shkup ,Grude e Kosove!
G Deda;
