NUK VDES KURRË POETI
Përse ike,kaq papritur
Pa e thënë,as dhe një fjalë
Dhe tani,jam i habitur
S’më besohet,se nuk je gjallë
Qofsh i parajsës,miku im
Poet si ju,nuk vdesin kurrë
Shpirti jot,fluturoj në qiell
Në mes nesh,jeton përjetë”
“””””””””””””””””””
QYTETI IM I BUKUR
Sahere shkel më këmbë ket prag
Shoh ndryshme ne Pukën time
Më kënaqet zemra behet mal
Per qytetin tim të lindjes
Oh sa bukur e nostalgji
Kur shikon gjithë këto ndryshime
Busulli Gjergjit në mes të sheshit
Ja shton mallin me shum vendlindjes
Qofsh bekuar (Puka) jonë
Bashkë me djem e vasha te reja
Na ke ba të gjithvë krenar
Më ndryshmet qe na ke sjellë”
G Deda;
“””””””””””””
KUR TË VIJË DITA TE VDESË
Do ju lutem, o njerëz të mirë
Nga kjo botë, kur të kem ikur
Amanet jua lë, të gjithëve
Një grusht dhe, mbi varr ma hidhni
Mos t’më qani, as të lotoni
T’pushoje në paqe, shpirti im
Vërtet në’qoftëse, ju më doni
Shkrimet e mija, merrni lexoni
Si testament po jua lë kujtim
Për ato njerëzit, me dy fytyra
Qe ndërrojnë ngjyrën, e ven masken
Imazhin tim, kan dash t’njollosin
Kotë e kanë, se z’do të ja dalin
Tek varri im, mos mu afroheni
Lotë korkodili mos derdhni kotë
Le t’vdes zbuluar, t’më hanë korbat
Nuk du ndime, se s’jam per lëmoshë”
