Cmallje me atdheun!
Kur nisem pregatitur, per
Rrugë
Me kenaqesi marrë drejtimin atdhe
Shpesh qellon., me shi acar e furtune
Cfare kohe do grihem ne atje
Udhetojme të merzitur shi e ne ere
Te mberthyer si te babezitur
Sa kalojme kufirin atje. na del vere
Vendlindja ste pret kurre merzitur
O more i shtrenjti ynë atdhe
Ne moshe te re ne u ndame
O vend i te madhit Skenderbe
Per ty shpirtin kurre nuk e tham
Te gjeje cdo herë më të bukur
Ne cdo vend ju nderit vatra
Lule tek rrugët ne kemi ndukur
Sa na del, nuse Gjirokastra
Shikoj Tepelene, e ujin e ftohtë
Jeshilleqe kur kalon
Memaliaj Zemra zjarr me ngrohe
Eren e malit larg e ndjej
Gjatë gjithë udhetimit tim. Ndjeja, plot kenaqesi shpirti
Sa i bukur behet vendi im.
Dora e njeriut, lart e ngriti
Kur arrij ne Vloren time
Avujt e tokes me pershendesin
Ne kembe ndjek udhen pa pertime
Pa kujtuar, kujtimet zbresin
Me duket sikur pallatet skane qene
Ne vend te tyre kanë mbire te reja
Nga një Tulle perpara të gjithë kemi vene
Mos valle i ka zhdukur e reja
Per kete vere deshiroja.per ne. Veri
Te per falem me bjeshkët e larta
Te degjoj tufet si ushton jehona
Te zbresë në rragem të shales ku buron Valbona
Ne se do kisha mundësi
Te udhetoja nate dite malit
Do mundohesha te gjeja njeri
Te hypja ne samar te kalit
Do kaloja shtegun e nuses
E te bija ne shale, e shosh
Te pija une ujë pusesh
Apo ku te gjeja ne ndonje perrua
Te trokisja te kulla e lartë
Nje nate me ta per ta kaluar
Vendi im eshte mbi furnelata
Me merr malli per ta vizituar
