Ne diten e poezise:
MUZA E POETIT
Poeti e ka muzen ushqim te shpirtit ,
Vere qe ndez flake neper deje e kapilare.
Prej zemres se plagosur derdh vargjet e miresise .
Te thaje lotet e shpirtit qe burrojne si ujvare.
Muza e poetit eshte hoje prej mjalti .
Nehtar i mbledhur luleve plot arome .
I embelsuar me kujdes ne cdo hoje te shpirtit.
Te kristalizoje e te ndricoje mbi varg cdo shkronje .
Poeti ka zemer te florinjte me kapak te argjende .
Brenda saj mban mbyllur celesin e dashurise.
Me adrenalinen e shpirtit rrit faren e njome .
Te mbije prej saj filizat e paqes e te lumturise .
Brenda zemres te nje poeti rrjedh uje i paster dhe i kristalte.
Te laje dhimbjen e njerzve te vrare e te lenduar .
Te thaje me vargjet lotet embel te foshnjave jetime,
Ne jete , vetmine e kesaj bote kur ndihet e trishtuar.
Poeti ka boten e arit te derdhur brenda kraharorit..
Minieren e thesareve me te pasur ne bote.
Sa me shume rremon ne galerite e saj ,
aq me shume brilante nxjerr mbi kete toke.
Ne qiririn e Naimit e penden e Migjenit merr drite .
Perdor shpaten e mprehte, qe perdori dora e Skenderbeut.
Gjen rrugen ne labirinthet ku mbulon erresira cdo nate .
E lufton me germat e muzes se zjarrte te ndrite perhere Memedheu.
