SIKUR…
(poezi)
Sikur atdheu im,
të ishte ajo piktura që kam pikturuar në shpirt,
njerëzit do të jetonin me imazhin e parajsës së saj.
Sikur atdheu im,
të ishte ajo pesha e rëndë që mbaj brenda vetes,
sikush do të ndjehej i lehtë me peshën e tij mbi shpinë.
Sikur atdheu im,
të ishte ajo kënga që e ka shtratin mbi buzët e mia,
ai do të këndohej në himne të shenjtë.
Sikur atdheu im,
të ishte ajo brenga ime, që qetësinë e gjen tek dhimbja,
gjithkush do ta rrëmbente për vete dhimbjen e tij të bukur.
Sikur atdheu im,
të ishte ajo ëndrra e ekraneve të syve të mi,
ekranet e ëndrrave nuk do të shuheshin kurrë.
Po këtu filli i ëndrrës më mbetet pezull, më këputet në mes.
Nën këmbët e saj zezon një humnerë e errët, e thellë.
* * *
Në dorë më ka mbetur filli i ëndrrës sime të këputur,
përmbi humnerën që kemi hapur vetë…
…………………………………………………………………………………………….
NË MAJË TË MALIT
(poezi)
Hapësira t’i rrëmben sytë
dhe t’i nxjerr shëtitje qetë- qetë,
deri aty ku pamja shuhet brenda vetes
dhe duket si një vijë me laps të zbehtë.
Si këtu në majëmal,
syri nuk ka askund liri.
Ndërkaq, sa hap e mbyll sytë,
nga greminat e qiellit dalin si të çmendura retë,
e veshin majëmalin me tisin e ftohtë gri.
Mandej gjëmime, vetëtima
dhe shira të trishtë.
Majëmali ka mbi krye perënditë.
Dhe e duron zemërimin e tyre i qetë, stoik.
“”””””””””””””””””””””””””””
1. ALARM NË KOSHERE
(fabul)
Zukama bletore,
mjedisin përpiu:
-Gati për mbrojtje,
po vjen ariu!
U tha ariu:
-Rrini në paqë,
njëherë e një kohë vija për mjaltë…
S’ia vlen më,
të sakrifikoj mes thumbash nëpër bletë.
Tani në pyll jam deputet,
në pjatë ma sjellin mjaltin qelibar.
Hajt, o bletë, u vaftë puna mbarë!
Zukatën bletët e thanë nën zë:
-Tani punon i gjithë pylli për të…
2. PROMETHEU DHE NJERIU
(fabul)
Dikujt iu shfaq Prometheu në ëndërr,
i lidhur prej Zeusit në shkëmbin e Kaukazit
dhe një shqiponjë që i çukiste mëlçinë.
-Lum si ju,- i tha Prometheu, – që në botën e sotme,
s’jua ha mëlçinë shqiponja, si mua të mjerit…!
-Sot është ndryshe,- i tha njeriu,-
sot njeriut nuk ia ha kush mëlçinë,
sot njerëzit i hanë shpirtin njëri- tjetrit.
3. DASHI I KOPESË
(fabu)
Dashi, i pari i kopesë,
djathë, qumësht, mish e lesh,
dhentë prodhonin, ai shiste,
lekët i fuste në xhep.
I tha derri tregëtar:
-Kij mendjen, i mjeri ti,
lekët ndaji me kopenë,
se do japësh llogari.
Po dashi qe dreqi vetë:
-Mbaje mend,- tha,- fjalën time:
sa të jenë dhentë në gjumë,
nuk më preket asnjë qime…
4. PARA FUÇISË
(fabul)
-Që ta provosh verën, mjafton dhe një gotë,
kurse ti, me ç’shoh, po than krejt fuçunë.
-Ç’thua, – i tha tjetri, me gotë mbushur plot,-
unë s’pi ta provoj, unë pi për të pirë.
5. DY QENUSHËT
(fabul)
