Poezi
Londra
Per të të kujtuar ty
Këpucët me taka t’i dhurova
Taka të mbretërësh Elizabetë
Qe kur de del ne qytet
Dua të ta njohe hapin tend
E jehona e takave të shurdhon zemrat
Ne shesh dua të të takoj
Se ti je floqkë e jetes sime.
Më je një putane
Që bares si brinare
Tani e urrej Londren
se numri i takeve ishte gabim
te kujtoj si një siluetë
në harpën e qytetit
shetisnim në përjetësi
lumturia, ti dhe unë
Ne qytetin e Lidhjes
peng mbeti dashuria jonë
Mekat ,
Sa mekat
Në numrin e takave.
2
1 ndarje
Pëlqej
Komento
Ndaj
