ATJE KU SHPIRTI ESHTE NJISH ME KANGEN DHE POEZIN.JOLANDA LALOSHI NJI SHKODRANE PER TU PATUR ZILI.
Jam ,Jolanda Laloshi Gjeluci, linde e rrite ne qytetin e Shkodres. Em ate Ndue Laloshi, ish i burgosun politik, i diplomuem si student ekselent ne inxhinieri pyjore me burse shqiptare ne Itali.Dihet se kalvari i jetes teme tashma ishte i projektuem.
.Ne te vertete une jam kangtare dhe jo poete.Me pelqen me shkru, si pat thane ,Julio Iglesias, “kur nuk munda te luj futboll, nisa te kendoj”.Une kam kry nji kurs 9 mujor per kanto,ne vitin ’85, mbasi vdiq Enver Hoxha.Kur mbarova kursin me rezulate shume te mira,nuk munda me hy ne pune prej biografise si e deklasume.Ne demokraci, prape vazhdune artistat e komunizmit se ato ishin afirmu.20 vjet ka qe kendoj ne kishe.Jam antare e shoqnise kulturore “Miqt e sh’Franceskut” U msova me te dy realitetet tuj me ike deshira qe aq shume e kam andrru Pranova jeten qe tjeterkush ma pat ne dore..
Secili prej nesh, ka pasione. Disave, keto i dhane krahe, madje do i kthyen ne profesione.Te disa,ato,mbeten si “gacat”e fikuna nen hii. Kaihere, era e shpirtit, i ndeze shpesh e asgja tjeter nuk a perpose, nji motiv,nji motiv qe te ban me ece ma shpejt, te ban ma t’forte, ma t’durueshem, mat’qeshun, ma t’palodhun. Qee, vlera e ktij “motivi” e dalun prej “gacave”jo te fikuna .
Jolanda- shtator/2020
“”””””””””””””””””””””
Merzi, rri e ziej ne vorbullen tande,
skam vend, aty me ty,
jashte, a fresk qe ma ka ande
me kangen teme, un’ du me shfryy.
Jolanda – Shtator/2020
“”””””””””””””””””””””””””
Loti jem ,
me heshtjen perzihesh,
i voket,
ne faqen teme rrjedh,
pa pra, prej zhgenjimesh.
Jolanda-Shtator / 2020
“””””””””””””””””””””””””
Ulu me thane ,
ku une s’kisha me ndeje ,
ik prej aty , ku une s’kisha me shku ,
deshirat e mija dhe jeten e shtrejte ,
ne dore m’i pat tjera kush.
Mos fol , mos qesh , mos kndo e mos luej ,
mos ha , mos pi , mos gzo e mos duej.
O jete pse me terrin e ferrit
ma mbshtolle rinine ,
mu t’bukres lule ,
me gongje rrethue ,
tentakulat tuja m’ shtrenguen lirine
zemren e shpirtin , ma paten coptue.
Ngushllimi i vetem ,
ishte pranvera ,
ku stinen anekand
e mlonte blerimi ,
me lule te kuqe
e lule te verdha ,
mue vec ajo ,
ma hiqte trishtimin.
Nji dite pranvera ,
me veshi me velin e saj ,
kunore petalesh me vuni
mi krye
me gjethe jeshile , m’i
fshiu syte tane vaj
e buzqeshjen u perpoq me ma kthye.
Shkroi : Jolanda Laloshi Gjeluci
“””””””””””””””””””””””””””””””
Thure ne jete , do andrra pata
ne nji kuti akullit i ndryva
me i ruejt e me i majte m’fshehna
kur t’mu dojshin me i marre t’freskta.
Pjano dojshe , dojshe kukull
torte per datlindje a fustan si flutur
Dojshe malit me ju njite
n’vere ne det me shku perdite
nji shpi t’bukur un me pase
t’vogel , t’paster e te thjeshte
veres t’freskt e dimnit t’xete
Shkollen dojshe me e vazhdu
e mas saj mire me u punsu
Aq shume ishin andrrat e mija
sa nuk kishte vend kutija
Tuj prite me vite , muje e ore
andrrat une me i preke me dore
me ato andrra me vallzue
shpirtin tem mu me ma gzue
Por kur hapa une kutine
akulli m’i kishte ngri
dielli i nxehte m’i kishte shkri.
