VENDLINDJA
Salaria ime,
mes malesh qëndron,
si Shqiponjë krenare,
rri e vigjëlon.
Ku gjymojnë ret,
bie bora dhe shiu,
në mezin e vapës,
fryn edhe veriu.
Ku këndon thëllëza,
këndon dhe birbili,
çelin manushaqet,
çel dhe trëndafili.
Ka gërxhe dhe maja,
ka dhe ujë burimi,
vajzat janë sorkadhe,
djemtë janë sua trimi.
Ku këndohet kënga,
pihet dhe rakia,
të gjithë e dinë mirë,
si ngrihet “Dollia”!
