“””””””””””””””””””””
Thuhet se kur Zoti krijoi botën dhe ndau Tokën duke krijuar shtetet,vetëm shqiptari nuk u ndje,nuk kërkoi si të tjerët dhe kështu mbeti pa gjë.
I mahnitur nga durimi dhe fisnikeria e shqiptarit thuhet se ZOTI U DHA SHQIPTAREVE TOKEN E TIJ,PJESEN QE KISH MBAJTUR “MËNJANË “PER VETE.
“SHQIPERIA E BERE ESHTE,ATA QE DUHET TE NDRYSHOJME DHE BEHEMI JEMI NE !~kjo ishte përgjigja ime dhene ne studion e TV +, kur mu drejtua pyetja
~A do te behet ndonjehere Shqiperia?
Linkun e ketij emisioni e keni ne fund te postimit.
Shqipëria e bërë ka qenë dhe është.
Ky vend mahnitës,është bekuar si askush në botë,me bukuri dhe pasuri natyrore të pafundme dhe mbi të gjjtha me mistere e sekrete që prej lashtēsisē.
Atë e krijoi aq mrekullisht vetë Zoti.
Është Toka e TIJ!
Është ….ah çfarë është!
Është thesar…e kemi dhe nuk e dimë,as lodhemi ta njohim,eksplorojmë,t’i shërbejmë pa le më ta duam a kujdesemi për TË.
Shqiptar nuk të bën kombësia as gjuha,madje as FLAMURI ,
shqiptar të bën GJAKU…GENI…ORIGJINA,THIRRJA E SHPIRTIT.
Ajo që nuk ushqehet,nuk rritet as zhvillohet derisa vdes…koha të REFLEKTOJME!
Patriotizmi në sytë e fëmijëve duhet ushqyer sot.
Fjalë të miat thënë e stërthënë ndër vite mes fëmijëve dhe rritësve a edukatorëve të tyre sipas rolit përkatës….
SOT nuk kam nxënës që të organizoj aktivitete,koncerte apo biseda sensibilizimi ashtu siç unë di…sot me po atë forcë shpirti ,por me një dashuri edhe më të madhe për të vërtetën ,në ditën e Flamurit dhe Pavarësisē,si të isha vetë SHQIPONJA NE FLAMURIN TONE ,si urim pēr kētē festë po ju shkruaj disa vargje.
Dy vargje për shqiptarët e vërtetë,ata që do bashkohen si dikur,kur ishin Zota të këtij vendi të shenjtë.
Shqiptarin i vërtetë fryma e dallon,
ne cdo qelize te tij,ai eshte shqiponje
lirine te shtrenjte e ka mbi gjithcka,
per te besa eshte bese,vellai esht’vella..
Ate cope toke kur ai e punon,
e mih,e ujit,e mbjell e bekon
si femij e do,me te kuvendon
si atin,si nenen ate e nderon…
Ky po esht’shqiptar ,
kjo esht’dashuri..per vendin,per token,paraardhësit e tij,
farketuar ne zjarr, mbetur ne liri..
shpirti i tij i madh sa qielli dhe toka,
i kujton shpesh here..NEVE JEMI ZOTA…
SE DIKUR NE ZOTA,
ME DREJTESI JETUAM,
DESHEM GJITHËCKANE,
JETUAM,GEZUAM,
ASKEND NUK LUFTUAM,
NEVE NA LUFTUAN…
U shperndame dikur,
me mire na shperndane,
na tredhen kujtesen
na prene e na vrane..
Pas na u vune , s’di se ne sa jete,
donin te harronim
kush ishim ne vertete…
Por ne jemi SHQIPE ,LART FLUTURUAM,
NE MAJAT E MALEVE FOLETE NDERTUAM..
MBETEM TE SHPERNDARE,POR ASNJEHERE HARRUAR..
ASNJEHERE AT/MEMEDHENE NUK E MOHUAM
SHQIPET po bashkon
ne kete NENTOR..
Më vjen të vrapoj me FLAMUR në dor…
ZGJOHU O SHQIPTAR,
DITA PO AFRON
NJE EPOKE E RE PER NE PO FILLON
SHQIPET DO RIKTHEHEN
NE TE DREJTEN E TYRE,
PA HILE,PA LUFTE,
ESHTE LIGJ PREJ NATYRE.
NË TROJET E TUA PERHERE I PARE
TI O BIR HYJNISH ME EMRIN SHQIPTAR.