Valbona Kolaveri ka lindur me 13.04.1973 ne qytetin e Lacit(Kurbin).Studimet fillore dhe ciklin tetevjecar i kam kryer ne shkollen “Mark Trokthi”shkolle nga ku une mora formimet i mija te para ne zhvillimin dhe formimin tim si nxenese.
Qysh ne kete moshe kam pasur hobet e mija ku pasion i vecante ishte edhe te shkruaja copeza te vogla poezish ku shtysen rrjedhimisht ma jepte edhe mesuesja Eleni LLukani te cilen gjej rast per ta falenderuar,po keshtu mesuesen Remzije Kraja mesuesja e gjuhes ne ciklin tetevjecar e cila me vone ndikoi ne formimin e metejshem te pasionit tim per letersine pasion i cili nuk u shua po vazhdoi edhe me i thelle ne shkollen e mesme ku mesuesit,Mjaftore Keraj nje mesuese mjaft e perkushtuar e plot passion ka ndikuar qe ky pasion te frymoje tek une.Vlen te permend dhe mesuesen Izota Avdyli e cila edhe sot me inkurajon ne krijimet e mija.U jam mirenjohese gjithmone per mendimet kritike dhe perkrahjen qe japin vazhdimisht.Studimet e larta si per ironi te fatit i kam vazhduar per matematike ne Fakultetin e Shkencave te Natyres ne Tirane megjithese kerkova te drejte studimi per gazetari por ne ate periudhe akoma nuk ishte konkurimi per te drejten e studimit.RRjedha me coi ne drejtim tjeter drejtim te cilit duhet ti perkushtohesha shume keshtu qe per nje fare kohe e kam nderprere pasionin e te shkruarit te cilin e beja ne menyre sporadike kur ngacmohesha nga rrethanat apo ngjarjet qe ndodhnin rreth meje po vetem aq,shenime te cilat i hidhja ne nje fletore te cilen sot nuk di ku e kam me,ndoshta koha nuk i deshi atehere ndoshta une si bera shpirti ze.Pas studimeve per matematike fillova pune si mesuese ne shkollen e mesme “At Shtjefen Gjecovi” ne qytetin e Lacit e me pas ne shkollen e mesme te bashkuar Gjorem ku krijimet e mija i beja neper bankat e shkolles pasi pasioni nuk zhbehet vetem se tjetersohet e keshtu me ndodhi edhe mua krijime te cilat pas 22 vitesh kolege te atehershem mi kane riderguar ku une as kam pretenduar qe jane mbajtur shenim,gjej rastin ti pershendes dhe ata.Sot punoj dhe jetoj ne qytetin e Shkodres prej 22 vitesh ne shkollen nentevjecare “Martin Camaj”ku dhe jap lenden e matematikes,lende e cila kerkon mjaft pune dhe perkushtim por e cila sot aspak nuk me pengon ne pasionin tim,mund te them qe me ndihmon nga pak ne shtjellimin e situatave ne menyre logjike dhe indirekte te te shprehurit.Pasioni ishte aty nuk ishte zhdukur asnjehere por pas shfaqjes se rrjeteve sociale ku shumkush paraqiste krijimet aty fillimisht pata stepjen e pare se si do priteshin postimet e poezive aty ,dhe kam hedhur postimet e mia te cilat jane publikuar fillimisht ne revisten “Kuvendi” reviste mjaft dinjitoze ne Michigan te Shteteve te Bashkuara te Amerikes e drejtuar nga poeti i mirenjohur Pjeter Jaku ku se bashku me poeten e mirenjohur Elinda Marku, ishin nje shtyse mjaft e madhe ne krijimtarine time sepse me motivuan duke vleresuar poezine time ne publikimin e saj,te cilet gjej rastin ti falenderoj shume.
Me pas poezia ime eshte publikuar ne publikuar ne Revisten “Fjala”,ne portalin me seli ne France “Zeri i shqipetarit.com”,ne portalin ciceroni-ks.com.Kam marre pjese ne konkurse letrare. te zhvilluara nga revista te ndryshme letrare.Shpresoj qe ndnjenjat dhe shpirti im te reflektohet tek lexuesi ne nje te ardhme.Une e puth shpirtin me diell po pres qe poezia ime te puthe lexuesin.
Rrugë më rrugë
Rrugë më rrugë i shkela mendimet
E çmëndur zemra në arrati
Aty mu thyen të gjitha pasqyrat e shpirit
Mijëra shëmbëlltyra njëra tjetrën derdhën
Rrugë me rrugë i gjeta kalimet
Pres veten të shoh në ndonjë fytyrë
Fjalët një nga një mu dogjën heshtjesh
Hiri i tyre mbeti buzëve që u shkretën
Rrugë më rrugë më kot kërkova
Tek vetja të të gjej aty
Kur vetes unë i thyej veten
Vetja ime më nuk është tek ti
Rrugë më rrugë po e rigjej veten
Të ngjis me turr copat e shpirtit
Shtigjesh mos të mbetem peng
U fshij ngadalë pluhurin e mallit
Rrugë më rrugë e mora veten
E mbajta rëndë përmbi shpinë
Vetja pret te mos e lodhë veten
Me veten pres të shplodh vetminë
Bota u çmënd
Bota u çmënd
Mëngjeset po thinjen para se të zbardhen
E presin të plakura mesditët që vetëm hanë
Njerëzit ecin e mpihen e zhyten ndër turma
E ndalen ndër ta pergjumshëm aty zënë e flenë
Bota u çmënd
Kështu sonaumbul nga mëngjesi gjer në darkë
Rrugët buçasin frikshëm këmbëshkelës brutalë
Që mbarsen cdo sekond si farë e hidhrës
Të pafe që zotat i lusin përtej kufinjëve të frikës
Bota u çmënd
Dhe fëmijë po ka më pak
Pleqtë po rrudhen skutash
Me arkivolë të pronotuar në smart
Të rinj po grisin rrugët të mjerët endacakë
Bota u çmënd
Ku gratë s’janë më gra
E burrat aq më pak janë burra
Ka kohë që rrolet kanë ndërruar
Dashuritë dot si këmbyen se u humbën udhëve
Bota u çmënd
Dhe Unë po çmëndem bashkë me të
Tek flas nën zë Unë nuk jam e çmëndur
Bota më çmënd e me thot ti je e marrë
Me çmëndurinë e saj kjo botë më ka trëmbur
Bota u çmënd
Ka zgurdulluar sytë
Se orët i kanë ngecur
Botës budallaqe po rrekem ti ik
Me të jam gjithkund e njëherësh askund
Bota u çmënd
U çmënd përnjimënd.
Poezite
Ikjet
Ikjet vec ikin nder ikje
e me kot struken e stisen
te mos jepen ne dukje mes dhembjesh
te fshehura ashtu pas puthjesh
te lena pergjysme
ne pritje ,mes perpelitje merzish per ndarje
klithmash te mekura angeshtish
per te pare rikthimet qe s’dihen
per te rindjere te njejtat buze -prekje
qe u lane si hijet udheve
Ah ikjeeeet
me te idhtat ato qe nuk njohin kthim kurree.
V.Kolaveri
Harrimi i vetes
E harrova kohesh veten prej vetes
Kembekryq u ula udheve te zemres
Mijera nisje mora vec brenges smora tjeter
Imja u la djerre ne honet e harreses
Veten ndjek nga pas ikjeve pa kthim
Boten ta perplas borxhin t’ia marr
Kohet qe kercasin zotat me nxitim
Vetes ti kthej veten peng te zene ne vaj
Vec vetja do me doje me shume pas kesaj
Shpirtin ti’a kthej , bota le te rende si e marre
V .Kolaveri
Valbona
Ndjema rrjedhen e thirra zanin
Prekma bregun gjurme me gjurme
Shkemb i brishte mos e dridh shtatin
Jam plis me bore qe derdhem lume
Jam e ftohte se vij nga mali
Dallgezoj kur asht furtune
Dallge e forte kur e puth shkembin
Vale- vale derdhet ne shkume
Kur thermohet nen dallge
Shkemb i imet mbetet djerre
Puthja dallges kish magjine
Shkembin ta coptoje gjithhere.
V.Kolaveri.
