Lan (Asllan) QYQALLA

Poeti lirikë me prekje jetësore në vargje

Lexuesi , po edhe vlerësuesi e kritikët letrar, tashmë kanë krijuar një vlerë ideore e artistike për krijimtarinë letrare të poetit tonë Jahja Lluka. Poeti na vjen me librin e pestë me rradhë derdhur në vargjet e tij lirike, që shquhen me një lirizëm shprehës, real e jetësor. Poeti fjalët që I ka grumbulluar si trosha buke, I ka strukturuar në formë në përmbajtje e në ngjeshje artistike duke I fizionuar me elementet e një sintakse poetike për t’I fuqizuar në temaë e në përmbajtje. Stili I poetit Lluka është një stil I ndiesive të përjetuara, I ngërthyer në elemntet e fjalëformimit si trajtesa objective në gjithë krijimtarinë letrare të tij. Poezitë I salit në flakën e mendjes, I pjek në gradat letrare, I shtrin në fjali dhe I strukturon në poezi. Tek poezitë e Jahja Llukës nuk ka mbyllje në sintagmën e hermetikës dhe të analizës së figurave të imagjinueshme, por siç do të shprehej edhe Akad.Rexhep Qosja se ata poet që bredhin në paqartësi dhe retorikë derisa të gjejnë stilin e tyre të thjeshtë e të qartë, vijnë ata të cilët orvaten ta bëjnë paqartësinë “stil” të tyre, dhe ky hermetizëm, kjo mbyllje më vete, kjo paqartësi nuk vërehet te poezitë që I kemi në duar. Përkundrazi poeti këtu shprehë ndjeshmërisht ate që e ndjen, ate që e përjeton bashkë me lexuesin, e bënë të kapshme, prekëse e ideore. Të tillë e veçojmë poezinë që e hap librin :

Ngadalë

Ngadalë po largohem

Dhe pse të dua

Se dashuria jonë s’përkon me këtë botë

Ne do mbesim sit ë huaj…..

Lexuesi e kupton botën e brendshme të poetit, e ndien ate pendimin e tij shpirtëror, intelektual e njerëzor, me një cast ndiesor dhe kërkon lirinë e humbur të dyanshme, kërkon që të hiqet maska e rrethanave që janë kapluar autori e dashuria e tij, autori e vargu I tij sepse për kohën e rrethanat në të cilën e përjetojnë këtë afsh nuk janë të kësaj bote, të një bote që shikimi kapërdinë e goja lëshon intriga, pa u mbështetur në rrethana që e shpiejnë ndesh vargun me ndjenjat. Poeti edhe pse kërkon të lirohet ajo nga ndjenjat e mbërthyera, ai prap ka dhimbje, ka mall e nostalgji, porse si e thotë edhe vet autori “nuk përkon me këtë botë”. Kjo botë ku jeton autori e protagonistja e poezisë janë të përshkruar në tejkohësi, përtej imagjinatës e fantazisë, përtej asaj së menduarës e së kapshmes ideore, port ë ballafaquar me realen që janë si një formësimim sa real aq edhe I pakapshëm për këtë botë ku jeton poeti. Pra këtu nuk kemi vargje të paqartësisë, vargje hermetike, mendimi është I kapshëm, tema ëshët reale por bota është tjetër e pakuptueshme për një ndjenjë të tillë. Fjalori shprehës I poetit në të gjitha poezitë është adekuat në raport me temën e personazhin fiksiv, është interpretim ideshë e ndiesish. Lexues I nderuar unë redaktori I këtij libri, mund të them se libri është I strukturuar me mjeshtëri artistike, është me fjalor të konceptit letrar e artistic, është libër që poezitë e poetit Jahja Lluka do të lexohen me shume dashuri e shumë ndiesi.

​​​​​​Prishtinë, janar 2021