Ju përshëndes mikja dhe vetia ime
Që nga tash paçi veq gëzime
Jeta kështu e ka
Dikush qesh e dikush qa
Dikush vallen për qef hedh
Poshtë e lart dikush mbledhë
Për ca lekë për bukë marrë
Dikush jetën në arrë larrë
Por na qenka e vërtet
Gjithkush ikën nga kjo jetë
Dikush herët
Dikush vonë
Por kush iku gjithçka këtu lanë
Asgjë nuk merr me vete
Kjo na është një jetë lahnete
Për atë që jetën ndron
Kush është gjallë dhimbje jeton
Mbetet n,vaj o vaj medet
Por një ditë do iki dhe vet…
E do thoneë iku i ( e )miri
E në lot i mbytet syri…
Poezi nga
Lika PBurgjia
Βάσω Πρίσκα Μπουργκία
20.04.2020 Athinë.Greece.
“”””””””””””””””””””””
Ah ç’është kjo shoqëria
Vallë e takojme kudo në jet
Takohen dy njerëz lindi miqësia
Ah kjo ndodh në ç’do kohë vërtet
Tek miqësia futet lumturia
Ç’farë të mendoj nga keto gjëra tjetri apo ti
Sa bukur na vjen ngadal dhe dashuria
Ka vallë shoqëri që kthehet në dashuri????
Nga
Vasilka Prishka Burgjia
