Endrra te con ne krahet e dashuris
Ne fush me bar te njom nen rreze te diellit po rrija
Nje sy gjumi me kish marr ne enderr te pash ty moj
bukuroshe dhe per nji cast ndjeva mall
e brenda meje mu ndes nji zjarr eshte zjarri qe ne
krahet e dashuris me con dhe ndjenjat mi ngacmon.
Ti rrije e heshtur e as ne sy s’ me shiheje vec me pyete:
Ti kush je? Une jam ai djali azgan qe zemeren
pesh ty ta kam cue e ndjenjat ne cast ti ndryshoi
qe ndjenja e dashuris trupin ta pershkoiDhe vrulli
i saj brenda trupit tend ti ngjan bucimes se perroit
ne nji dit me shi.Se ai eshte afshi i te embles dashuri.
Prandaj ti mos u largo por pas meje fort u shtrengo
se kjo jet mjerane nuk na largon por dashurin
ton me shum e forcon. Eja zemer pra mos u largo
se dhe ty shpirti ta do mos hezito se jeta
eshte e shkurter prandaj duhet shijuar dhe dashuri
njeri tjetrit per ti dhuruar . Une birbil e ti thellez
hajt t’ja themi kenges se jeta per ne te dy nuk eshte
e zez por eshte si dielli ne pranver qe ndjnjat na
i ngroh O lulja ime e bukur qe je e embel si sheqer
ne mendjen ti me je rrenjosur dhe sapo degjoj emrin
tend nje ndjenj e cuditeshme trupin me pushton
e zjarrin brenda meje e ndez se une ty shum te ndjej.
Do shkojn dit e do shkojn vite edhe se do plakemi
Por dhe dashuria ne ate mosh ka vleren e saj.
Te dy per dore ne do kapemi qe gjithmon dashuria
jon te lulzoj dhe rrenjet thell ti leshoj deri sa jetet
tona te ndahen ne perjetsi te shkojne..
